Thursday, April 16, 2015

ಏ.೧೯ಕ್ಕೆ ನಮ್ಮೂರಲ್ಲಿ ಗೌಜಿಯ ಬಯಲಾಟ... ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ವಾಗತ

ಆಟ ನಡೆಯಲಿರುವ ಮೈದಾನ...

ಆತ್ಮೀಯ ಕಲಾಭಿಮಾನಿಗಳೇ....
ನಿಮಗೆಲ್ಲ ಈಗಾಗಲೇ ತಿಳಿದಿರುವ ಹಾಗೆ ನಮ್ಮೂರಿನಲ್ಲಿ ಧರ್ಮ ಜಾಗೃತಿ ವೇದಿಕೆ ಮುಡಿಪು, ಕುರ್ನಾಡು ಗ್ರಾಮ, ಬಂಟ್ವಾಳ ತಾಲೂಕು ಇಲ್ಲಿ ಇದೇ ಬರುವ ಏ.19ರಂದು ಭಾನುವಾರ ವಿವಿಧ ಧಾರ್ಮಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಪ್ರಯುಕ್ತ ಶ್ರೀ ಹೊಸನಗರ ಮೇಳದವರಿಂದ ರಾತ್ರಿ ೮ರಿಂದ ಮುಂಜಾನೆ ವರೆಗೆ ಬೃಹತ್ ಹಾಗೂ ಅದ್ಧೂರಿಯ ಶ್ರೀ ದೇವಿ ಮಹಾತ್ಮೆ ಯಕ್ಷಗಾನ ಪ್ರದರ್ಶನ ಏರ್ಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಹಲವು ವಿಶೇಷ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳನ್ನು ಈ ಬಯಲಾಟ ಒಳಗೊಂಡಿದೆ. ಬಯಲಾಟಕ್ಕೆ ಮೈದಾನ ಸಜ್ಜುಗೊಂಡಿದ್ದು ಸುಮಾರು ಎಂಟು ಸಾವಿರ ಪ್ರೇಕ್ಷರನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಲಾಗಿದೆ. ಬಯಲಾಟ ರಾತ್ರಿ ಎಂಟು ಗಂಟೆಯಿಂದ ಮುಂಜಾನೆ ತನಕ ಹಲವು ಆಕರ್ಷಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನಡೆಯಲಿದೆ.

ಹೊಸನಗರ ಮೇಳದ ಶ್ರೀದೇವಿ ಮಹಾತ್ಮೆ....ಕಡತ ಚಿತ್ರಗಳು

ಹೊಸನಗರ ಮೇಳದ ಶ್ರೀದೇವಿ ಮಹಾತ್ಮೆ....ಕಡತ ಚಿತ್ರಗಳು

ಹೊಸನಗರ ಮೇಳದ ಶ್ರೀದೇವಿ ಮಹಾತ್ಮೆ....ಕಡತ ಚಿತ್ರಗಳು

ಹೊಸನಗರ ಮೇಳದ ಶ್ರೀದೇವಿ ಮಹಾತ್ಮೆ....ಕಡತ ಚಿತ್ರಗಳು

ಸಮರ್ಥ ಕಲಾವಿದರು-
ಕಾಲಮಿತಿ ಯಕ್ಷಗಾನವನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿರುವ ತೆಂಕು ತಿಟ್ಟಿನ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಶ್ರೀ ಹೊಸನಗರ ಮೇಳದವರು ಬಯಲಾಟ ನಡೆಸಿಕೊಡಲಿದ್ದಾರೆ.
ಖ್ಯಾತ ಭಾಗವತರಾದ ಪದ್ಯಾಣ ಗಣಪತಿ ಭಟ್, ಕುರಿಯ ಗಣಪತಿ ಶಾಸ್ತ್ರಿ, ರವಿಚಂದ್ರ ಕನ್ನಡಿಕಟ್ಟೆ ಇವರ ಗಾನ ವೈಭವ, ಚೈನತಕೃಷ್ಣ ಪದ್ಯಾಣ, ಬಿ.ಟಿ.ಜಯರಾಮ ಭಟ್, ಪದ್ಯಾಣ ಶಂಕರನಾರಾಯಣ ಭಟ್, ವಿನಯ ಆಚಾರ್ಯರ ಚೆಂಡೆ ಹಿಮ್ಮೇಳ   ರಂಗ ವೈಭವವನ್ನು ಸಾಕ್ಷೀಕರಿಸಲಿದೆ. ಮೇಳದ ಸಮರ್ಥ ಹಾಗೂ ತೆಂಕು ತಿಟ್ಟಿನ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಯ ವೇಷಧಾರಿ ಪೆರ್ಮುದೆ ಜಯಪ್ರಕಾಶ ಶೆಟ್ಟಿ ವಿಷ್ಣು, ಅತಿಥಿ ಕಲಾವಿದರು, ಸಮರ್ಥ ವಾಗ್ಮಿ ವಾಸುದೇವ ರಂಗ ಭಟ್ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣ ಸಂವಾದ ನಡೆಸುವ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಕಲಾಭಿಮಾನಿಗಳದ್ದು. 
ವಯಸ್ಸು ಎಪ್ಪತ್ತು ಸಂದರೂ ಹೊಸನಗರ ಮೇಳದಲ್ಲಿರುವ ಪರಂಪರೆಯ ಹಾಗೂ ಗಾಂಭೀರ್ಯತೆಗೆ ಹೆಸರಾದ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಹಿರಿತಲೆಮಾರಿನ ಕಲಾವಿದರಾದ ಶ್ರೀ ಸಂಪಾಜೆ ಶೀನಪ್ಪ ರೈ (ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪುರಸ್ಕೃತರು) ಹಾಗೂ ಶ್ರೀ ಶಿವರಾಮ ಜೋಗಿ ಬಿ.ಸಿ.ರೋಡ್ ಇವರ ಮಧು ಕೈಟಭರ ಪಾತ್ರ ಆಟದ ವಿಶೇಷ ಆಕರ್ಷಣೆಯೂ ಹೌದು. ಇವರಿಬ್ಬರ ಜೋಡಿ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಯನ್ನು ನಾಚಿಸಬೇಕು. ಅಷ್ಟು ಸಮರ್ಥ ನಿರ್ವಹಣೆಯನ್ನು ಈಗಾಗಲೇ ನೀವು ಈ ಹಿಂದಿನ ಆಟಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡಿರುತ್ತೀರಿ.  ಬಡಗು ಮೂಲದ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ಹೆಗಡೆ ಯಲಗುಪ್ಪ ಅವರ ಮೋಹಕ ಮಾಲಿನಿ, ತೆಂಕು ತಿಟ್ಟನಲ್ಲೇ ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯರಾಗಿ ಅಬ್ಬರದ ಪಾತ್ರ ನಿರ್ವಹಣೆ, ಸುಸ್ಪಷ್ಟ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಗೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾಗಿರುವ ಸದಾಶಿವ ಶೆಟ್ಟಿಗಾರ್ ಅವರ ಮಹಿಷಾಸುರ, ಪಾತಾಳ ಪರಂಪರೆಯ ಹಿರಿಯ ಸ್ತ್ರೀವೇಷಧಾರಿ ಅಂಬಾ ಪ್ರಸಾದ ಪಾತಾಳ ಅವರ ಶ್ರೀದೇವಿ ಪಾತ್ರಗಳಿಗೆ ನೀವು ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಲಿದ್ದೀರಿ.
ಹೊಸನಗರ ಮೇಳದ ಸಮರ್ಥ ಪುಂಡು ವೇಷಧಾರಿಗಳಾದ ದಿವಾಕರ ರೈ ಸಂಪಾಜೆ ಹಾಗೂ ವೇಣೂರು ಸದಾಶಿವ ಆಚಾರ್ಯರ ಚಂಡ-ಮುಂಡರ ಅಬ್ಬರದ ಕುಣಿತ, ತೆಂಕು ತಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರಕ್ತಬೀಜನ ಪಾತ್ರ ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಬೆರಳೆಣಿಕಯ ಪ್ರಸ್ತುತ ಕಲಾವಿದರ ಪೈಕಿ ಅಗ್ರಮಾನ್ಯರಾಗಿರುವ, ಕುಣಿತ, ವೇಷ, ಮಾತು ಮೂರರಲ್ಲೂ ಪ್ರಾವೀಣ್ಯತೆ ಹೊಂದಿರುವ ಶ್ರೀ ಸುಬ್ರಾಯ ಹೊಳ್ಳ ಸಂಪಾಜೆ ಅವರ ರಕ್ತಬೀಜನ ಪಾತ್ರ ರಂಗದಲ್ಲಿ ಮೂಡಿಬರಲಿದೆ. ಹಿರಿಯ ರಾಜವೇಷಧಾರಿ, ಬಣ್ಣದ ವೇಷಧಾರಿ ಶ್ರೀ ವೇ.ಮೂ.ಜಗದಾಭಿ ಪಡುಬಿದ್ರಿ ಅವರ ಪರಂಪರೆಯ ಗಾಂಭೀರ್ಯದ ಶುಂಭಾಸುರನ ಪಾತ್ರ, ದೇವೇಂದ್ರನ ಪಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೆಸರುವಾಸಿ, ಹಿತಮಿತ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯ ಜಯಾನಂದ ಸಂಪಾಜೆ ಅವರ ದೇವೇಂದ್ರ ಪಾತ್ರ ರಂಜಿಸಲಿದೆ. ಉಳಿದಂತೆ ಹಾಸ್ಯಗಾರರಾದ ಬಂಟ್ವಾಳ ಜಯರಾಮ ಆಚಾರ್ಯ, ಸೀತಾರಾಮ ಕುಮಾರ್ ಕಟೀಲು, ಇತರ ಯುವ ಕಲಾವಿದರಾದ ಪ್ರಜ್ವಲ್ ಕುಮಾರ್, ರಕ್ಷಿತ್ ಶೆಟ್ಟಿ ಪಡ್ರೆ, ವಿಶ್ವನಾಥ ಎಡನೀರು, ಸಂತೋಷ್ ಎಡನೀರು, ಪ್ರಕಾಶ್ ನಾಯಕ್ ನೀರ್ಚಾಲು.... ಮತ್ತಿತರರು ಇತರ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವರು.
-----------
ಆಟದ ಇತರ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳು....
-ವಿಷ್ಣುವಿನ ನಾಭಿಯಿಂದ ಅರಳುವ ಕಮಲದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗುವುದು.
-ಸಿಂಹನೃತ್ಯ
-ಕದಂಬ ವನದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀದೇವಿಗೆ ವಿಶೇಷ ಅಲಂಕಾರದ ಉಯ್ಯಾಲೆ
-ಹತ್ತು ಕೋಣಗಳ ಮರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಹಿಷಾಸುರನ ಪ್ರವೇಶ
-ಕದಂಬ ವನದಲ್ಲಿ ಅಲೌಕಿಕವಾದ ಪರಿಮಳ
-ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ರಕ್ತಬೀಜಾಸುರರ ಜನನ
-ಭೂಮಿಯೊಡೆದು ಬರುವ ದೇವಿಯ ಕಾಳಿ ಅವತಾರ
-ರಕ್ತೇಶ್ವರಿ ದೇವಿಗೆ ತುಳುನಾಡಿನ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ನೇಮ
-ಹಾಗೂ ಸುಡುಮದ್ದಿನ ಪ್ರದರ್ಶನ.
-ಅತಿಥಿ ಕಲಾವಿದರಾಗಿ ಕುರಿಯ ಗಣಪತಿ ಶಾಸ್ತ್ರಿ, ಜಗದಾಭಿರಾಮ ಪಡುಬಿದ್ರಿ, ವಾಸುದೇವರಂಗ ಭಟ್ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವರು.
ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಗೌಜಿಯ ಆಟವೊಂದಕ್ಕೆ ನೀವು ೧೯ರಂದು ಮುಡಿಪಿನಲ್ಲಿ ಸಾಕ್ಷಿಗಲಾಗಲಿದ್ದೀರಿ. ನೀವೂ ಬನ್ನಿ, ಯಕ್ಷಗಾನಾಸಕ್ತ ನಿಮ್ಮ ಬಂಧು ಮಿತ್ರರಿಗೂ ಮಾಹಿತಿ ನೀಡಿ. ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ವಾಗತ.

----------
ಮುಡಿಪು ಎಲ್ಲಿದೆ...ಮುಡಿಪಿಗೆ ಹೋಗುವುದು ಹೇಗೆ....
ಮುಡಿಪು ಎಂಬ ಊರು ಮಂಗಳಗಂಗೋತ್ರಿ ಕೊಣಾಜೆ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯದಿಂದ ಸುಮಾರು ಐದು ಕಿ.ಮೀ. ದೂರದಲ್ಲಿ ವಿಟ್ಲ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಕಂಬಳಪದವು ಇನ್‌ಫೋಸಿಸ್ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ ನಂತರದ ಸ್ಟಾಪ್ ಮುಡಿಪು. ಇದು ಮಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಸುಮಾರು ೨೨ ಕಿ.ಮೀ. ದೂರದಲ್ಲಿದೆ. ಮಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಸಾಕಷ್ಟು ಖಾಸಗಿ ಬಸ್ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇದೆ. ಸ್ವಂತ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಬರುವಿರಾದರೆ ಸುಮಾರು ೩೫ ನಿಮಿಷದ ದಾರಿ. ರಾಜ್ಯ ರಸ್ತೆ ಸಾರಿಗೆ ನಿಗಮದ ೫೧ಕೆ ಸಂಖ್ಯೆಯ ಬಸ್ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಸುಮಾರು ಮುಕ್ಕಾಲು ಗಂಟೆಗೊಂದರಂತೆ ಇದೆ.
ಅಥವಾ ಮೇಲ್ಕಾರಿನಿಂದ ಬರುವಿರಾದರೆ, ಮೇಲ್ಕಾರಿನಿಂದ (ಪಾಣೆಮಂಗಳೂರು) ಕೊಣಾಜೆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ೧೨-೧೩ ಕಿ.ಮೀ. ಬಂದಾಗ ಮುಡಿಪು ಸಿಗುತ್ತದೆ, ವಿಟ್ಲದಿಂದಲೂ ಬರಬಹುದು.
ಬರಹ, ಚಿತ್ರ-ಕೆಎಂ (ಬಲ್ಲಿರೇನಯ್ಯ ಯಕ್ಷಗಾನ ಗ್ರೂಪ್ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿತ ಲೇಖನ)

Tuesday, April 14, 2015

ಸಾವಿರ ಕಾಲಕು ಮರೆಯದ ನೆನಪು...


ಕಾಲೇಜಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ನಮಸ್ಕಾರ ಹೇಳಿ ಬಂದ ನಂತರ ಅತ್ತ ತಲೆ ಹಾಕಿಲ್ವ.... ವರ್ಷಗಳ ಮೇಲೆ ವರುಷಗಳು ಉರುಳಿದ ಬಳಿಕ ನೀವು ಕಲಿತ, ನಿಮಗೆ ಕಲಿಸಿದ, ನೀವು ಕಲಿಸಿದ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ನಿಶ್ಯಬ್ಧವಾಗಿ ಒಂದು ಸುತ್ತು ಬರುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದೀರ.... ಹಾಗೇನಾದರೂ ನೀವು ಮೈ ಆಟೋಗ್ರಾಫ್ ಸಿನಿಮಾದ ಸುದೀಪ್ ಥರ ಸುತ್ತು ಬಂದರೆ ತಲೆಯೊಳಗೆ ಸಾವಿರ ಸಾವಿರ ನೆನಪುಗಳ ರೀಲುಗಳು ಸುರುಳಿ ಬಿಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಸೀನ್ ಮೇಲ್ ಸೀನ್ ಬಂದ ಹಾಗೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುತ್ತದೇ ಅಥವಾ ಕಟ್ಟಬಹುದು ಅಲ್ವ...

ಆಗಿನ ಮನಸ್ಸು, ಆಗಿನ ಹುಡುಗಾಟ, ಇಡೀ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ನಾವೇ, ಇದು ನಮ್ಮದೇ ಕಾಲೇಜ್, ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮದೇ ಆಟ ಎಂಬಂತಹ ಭಾವಗಳೆಲ್ಲಾ ಯಾವತ್ತಿಗೋ ಮಣ್ಣು ಹಿಡಿದು ಹೋಗಿದ್ದು, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಸುತ್ತು ಹೊಡೆದರೆ, ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕಾಲೇಜಿನ ಮುಂದೆ ನಾನೆಷ್ಟು ಸಣ್ಣವ.... ಇಂದು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಾಗ ನನ್ನದೇನೂ ಇಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.... ನನ್ನ ಹೆಸರಿಡಿದು ಕರೆಯುವವರೂ ಇಲ್ಲ.... ಆಗಿನ ಹುಡುಗಾಟದ ದಿನಗಳೇ ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದವು... ಗಾಢ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ ಕನಸಿನ ಹಾಗೆ ಕಳೆದು ಹೋದ ದಿನಗಳು ಎಂದು ಭಾಸವಾಗದಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿ....

ಆತ್ಮದ ಹಾಗೆ ಕಾಲೇಜ್ ಅಂತ ಹೇಳಬಹುದೇನೋ... ಅದಕ್ಕೆ ಆಕಾರ, ಭಾವ, ಭಾಷೆ, ಭಾವನೆ ಇದೆಯಾ... ಹಾರಾಡಿದವನಿಗೂ ಕಾಲೇಜ್ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ ನೀಡಿದೆ, ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಬಂದು, ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವ ಸೋ ಕಾಲ್ಡ್ ಗಾಂಧಿ ಎನಿಸಿಕೊಂಡ ಕೆಟಗರಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ ಕಾಲೇಜ್ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡಿದೆ. ಡಿಸ್ಟಿಂಕ್ಷನ್‌ ಪಡೆದವನನ್ನೂ, ತಿಪ್ಪರಲಾಗ ಹಾಕಿದವನನನ್ನೂ ಕಾಲೇಜ್ ಒಂದೇ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕಂಡಿದೆ. ಆ ಕೆಂಪು ಕಲ್ಲಿನ ಕಟ್ಟಡ, ದೊಡ್ಡ ಬಾಗಿಲು, ಇಷ್ಟುದ್ದದ ರವೀಂದ್ರ ಕಲಾ ಭವನ, ಹಸಿರು ಫ್ರೇಮಿನ ಕಿಟಕಿಗಳು, ರಾಜರ ಅರಮನೆಯಂತಹ ಹಿಡಿಗೆ ಸಿಲುಕದ ಅಷ್ಟಗಲದ ಕಂಭಗಳು, ಎದುರು ಕಿವಿಗಡಚಿಕ್ಕುವ ವಾಹನಗಳ ಹಾರನ್ ನಡುವೆನೇ ಪಾಠ ಕೇಳುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ.... ಎಲ್ಲ ಸಹಜ ಫೀಚರ್‌ ಗಳ ನಡುವೆ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಟಗರಿಯವರಿಗೂ ಕಲಿಸಿದ ಕಟ್ಟಡವದು ಕಾಲೇಜ್....ಪಾಸಿಟಿವ್ ಆಗಿ ಬಳಸಿದವನಿಗೆ ಕಾಲೇಜ್ ಪಾಸಿಟಿವ್ ಅನ್ನಿಸಬಹುದು. ನೆಗೆಟಿವ್ ದಾರಿ ಹಿಡಿದರೆ... ಅದೇ ದಾರಿ ತೋರಿಸಬಹುದು... ಅಷ್ಟೇ... ಇದರಲ್ಲಿ ಕಾಲೇಜಿನ ತಪ್ಪೇನಿಲ್ಲ. ನಾವು ಆ ಕಾಲೇಜನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಳಸುತ್ತೇವೋ ಹಾಗೆ...ಅವರವರ ಭಾವಕ್ಕೆ ಭಕುತಿಕೆ.... ಒಬ್ಬ ಭಾರಿ ಗಮ್ಮತ್ ಮಲ್ತೆ, ಅಂದರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬ ತುಂಬಾ ಕಲ್ತೆ, ಅನ್ನಬಹುದು. ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬಾಳ ಸಂಗಾತಿ ಒಲಿದರಬಹುದು. ಮಗದೊಬ್ಬ ಡಿಬಾರ್ ಆಗಿರಬಹುದು, ಉಗಿಸಿಕೊಂಡಿರಬಹುದು, ಪ್ರೈಸ್ ತಂದುಕೊಟ್ಟಿರಬಹುದು. ವಿಶಾಲ ಸಭಾಂಗಣದ ರಸಮಂಜರಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಡಿ ಶಹಬ್ಬಾಸ್ ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡಿರಬಹುದು.... ಕಾಲೇಜಿನ ಗೋಡೆಗಳು, ಸ್ತಬ್ಧ ನೋಟಿಸ್ ಬೋರ್ಡ್ ಗಳು, ಕ್ಯಾಂಟೀನ್, ಸ್ಟಾಫ್ ರೂಂ, ಎನ್‌ ಎಸ್‌ ಎಸ್ ಕೊಠಡಿ, ಎಂದೂ ಮುಚ್ಚದ ಗೇಟು, ನವ್ಯ ಕವನಗಳಿಗೆ ವೇದಿಕೆಯಾಗುವ ಟಿಪಿಕಲ್ ಟಾಯ್ಲೆಟ್ಟು.. ಪ್ರಶಾಂತವಾಗಿರುವ ಸೈನ್ಸ್ ಬ್ಲಾಕ್.... ಹೀಗೆ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಯೂ ಕಾಲೇಜು ಬದುಕಿನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಮೌನವಾಗಿ ಒದರುವಂತೆ ಭಾವಸವಾಗಬಹುದು... ಬೇಕಿದ್ದರೆ ನೀವು ಕಲಿತ ಕಾಲೇಜಿಗೊಮ್ಮೆ ಭೇಟಿ ಕೊಟ್ಟು ನೋಡಿ...


ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ತಡವಾಗಿ ಬಂದು, ಕ್ಲಾಸ್ ಬಂಕ್ ಮಾಡಿ ಸೆಂಟ್ರಲ್ ಟಾಕೀಸಿನಲ್ಲಿ ಕಹೋನಾ ಪ್ಯಾರ್ ಹೇ ನೋಡಿ.... ಎಕ್ಸಾಂಗಾಗುವಾಗ ಓದಿ ಪಾಸುಗವ ಕೆಟಗರಿ ಇದೆ. ಬೆಳ್ಳಂಬೆಳಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಬಂದು ತತ್ವಜ್ಷಾನಿಗಳ ಹಾಗೆ ರವೀಂದ್ರ ಕಲಾಭವನದ ಎದುರಿನ ಚಾಚಿದ ಸೋಮಾರಿ ಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ತತ್ವಜ್ನಾನಿಗಳ ಹಾಗೆ ಕುಳಿತು ಏನನ್ನೋ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ, ಅವು ದಾಲಾಪುಜ್ಜಿ ಬುಡು ಅಂತ ಸದಾ ನೆಗೆಟಿವ್ ಡಯ್ಲಾಗ್ ಬಿಟ್ಟು, ಪರೀಕ್ಷೆಗೂ ಬಂಕ್ ಹಾಕುವ ಮಂದಿ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ. ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಬಂದು, ಒಂದೂ ಕ್ಲಾಸು ತಪ್ಪಿಸದೆ, ಎಲ್ಲಿಯೂ ಸಿಕ್ಕಿ ಬೀಳದೆ, ಕೊನೆಗೆ ಆಟೋಗ್ರಾಫ್ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ನೆನಪುಳಿಸಿ ಬಿಡುವ ಸೋ ಕಾಲ್ಡ್ ಗಾಂಧಿ ಕ್ಲಾಸ್‌ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಇಲ್ಲಿಗೇ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಲೆಕ್ಚರರ್ಸ್ಗೆ ಗಾಂಧಿ ಕ್ಲಾಸ್ ಮಕ್ಕಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ತರ್ಲೆಗಳೂ ನೆನಪಲ್ಲಿರ್ತಾರೆ ಅಲ್ವ....
ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಗಾಂಧಿ ಥರ ಇದ್ದವರು ಮುಂದೆ ಏನೇನೋ ಆಗಿಬಿಡಬಹುದು.... ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಸಕಲ ಕಲಾ ಪಾರಂಗತರಂತೆ ಮೆರೆದವರು ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಬಂದು ಗಾಂಧಿಯಂತೆ ಪೋಸನ್ನೂ ಕೊಡಬಹುದೇನೋ... ಅಂತೂ ಗಾಂಧಿ ಹೆಸರು ಮಿಸ್ ಯೂಸ್ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಎರಡೂ ವರ್ಗದವರು ಸಮರ್ಥರೇ ಆಗಿರುತ್ತಾರೆ ಅನ್ನುಸುತ್ತದೆ...

ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಓದುವ ವೇಳೆಯ ವಯಸ್ಸೇ ಅಂಥಹದ್ದು... ಆಗಿನ ಸ್ಪಿರಿಟ್ಟೇ ಅಂತದ್ದು... ಆಗಿನ ಹುಚ್ಚು ಧೈರ್ಯಗಳೇ ಅಂಥಹದ್ದು.... ಮುಂದೆ ಬದುಕು ಕಲಿಸುವ ಅನುಭವಗಳ ಮುಂದೆ ಕಾಲೇಜಿನ ಪ್ರತಿ ಅನುಭವವನ್ನು ತಾಳೆ ನೋಡುವ ಸಂದರ್ಭ ಬರುತ್ತದೆ. ಆಗ ನಮ್ಮ ಹುಚ್ಚಾಟಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಅನುಭವಿ ಲೆಕ್ಚರರ್ಸ್ ಯಾಕೆ ನಕ್ಕು ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತಿದ್ದರು ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ... ಅಲ್ವ....
ಅಲ್ಲಿ ಕಲ್ತಿದ್ದು, ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು, ಅಲ್ಲಿನ ಬೊಬ್ಬಾಟ, ಹಾರಾಟ, ಪಿಸುಮಾತು, ಕುಡಿನೋಟ, ಆತಂಕ, ವಿರಹ, ದುಮ್ಮಾನ, ಟೆನ್ಶನ್, ಕಾಣದ ಭವಿಷ್ಯದ ಕುರಿತ ಸಣ್ಣ ತೊಳಲಾಟ....ಲೆಕ್ಚರರ್ಸ್ ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದು ಕಿವಿಮಾತು ಎಲ್ಲ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಎದ್ದು ಬಂದ ಹಾಗಾಗಬಹುದು.

ಎಷ್ಟು ಬಳಸ್ಕೊಂಡಿದ್ದೆವು, ಮಿಸ್ ಮಾಡ್ಕೊಂಡೆವು, ಏನು ಮಾಡ್ಬಹುದಿತ್ತು, ಏನು ಮಾಡ್ಬಾರ್ದಿತ್ತು ಛೆ... ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಲೂ ಬಹುದು....
ಆದರೆ, ಕಳೆದ ದಿನಗಳು ಕಳೆದವು, ನಾವು ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ಯಾಂಪಸ್ ನಲ್ಲಿ ಇನ್ಯಾರೋ ರಾಜರ ಹಾಗೆ ಹಾರಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ... ನಿಮ್ಮನ್ನಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಕಂಡು, ಆದರಿಸಿ, ರಾಜ ಮರ್ಯಾದೆ ನೀಡುವವರಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನಾಳೆ ಅವರೂ ಕಲಿತು ಹೊರಗೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಹಾಗೆಯೇ ಅಲ್ವ ಅಂತ ಒಳಗೊಳಗೇ ಅಂದುಕೊಂಡು ನೀವು ಖುಷಿ ಪಡಬಹುದು.
ಕಳೆದ ದಿನಗಳ ದುಗುಡದ ಸಹಿತ ಒಂದು ಸುತ್ತು ಬಂದು ಮತ್ತೆ ರಿಫ್ರೆಶ್ ಆಗುವುದಷ್ಟೇ ನಮ್ಮೆದುರಿಗಿರುವ ಮಾರ್ಗ.

ಮೊನ್ನೆ, ನಾನು ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಹೋದಾಗ, 15 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಭೇಟಿಯಾದ ಆಗಿನ ಲೆಕ್ಚರರ್, ಈಗಿನ ಪ್ರಾಂಶುಪಾಲರಾದ ಸುನಂದಾ ಮೇಡಂ, ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡಾಕ್ಷಣ ನೀವು... ಅಲ್ವ ಅಂತ ಹೆಸರು ಹಿಡಿದು ಕರೆದಾಗ ಆಶ್ಚರ್ಯ,ಸಂಭ್ರಮ ಒಟ್ಟೊಟ್ಟಿಗೇ ಆಯ್ತು... ಹಾಗೆ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಬರೆಯಬೇಕಾಯ್ತು.... ನಿಮ್ಮ ನೆನಪಿನ ಬುತ್ತಿಯಲ್ಲೂ ಅನುಭವಗಳ ಹೂರಣ ಇರಬಹುದಲ್ವ.... ಇದೇ ಥರ....


Saturday, April 4, 2015

ಹ್ಯಾಪ್ಪಿ ಬಿ ಹ್ಯಾಪ್ಪಿಯೋ...happy to be alone!



ಒಂಟಿತನ ಬೇರೆ, ಏಕಾಂಗಿತನ ಬೇರೆ. ದೈನಂದಿನ ಜಂಜಾಟಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಂದು ಮನಸ್ಸು ಹೈರಾಣಾದಾಗ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಬಯಸುವುದು ಒಂದು ಕೂಲ್ ಕೂಲ್ ಏಕಾಂತವನ್ನು. ಆ ಏಕಾಂಗಿತನ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೀವು ವಿಮರ್ಶಿಸುವುದಕ್ಕೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ, ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಎನರ್ಜಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪಡೆದು ಬೂಸ್ಟ್ ಆಗೋದಕ್ಕೆ, ಯಾರೋ ಎರಚಿದ ಕೆಸರನ್ನು ತೊಳೆದು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿ ಮತ್ತೆ ನಿರ್ಮಲರಾಗುವುದಕ್ಕೆ ಸಹಕರಿಸೀತು....

-------





ಉಕ್ಕುವ ಸಾಗರವಿದ್ದರೂ ಕುಡಿಯಲು ನೀರಲ್ಲ ಎಂಬ ಹಾಗೆ, ಕೈತುಂಬಾ ದುಡ್ಡಿದ್ದರೂ ಖರ್ಚು ಮಾಡಲು ಯೋಗವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಹಾಗೆ.... ಜನಜಂಗುಳಿಯ ನಡುವೆಯಿದ್ದೂ ನಿಮಗೆ ಮಾತನಾಡಲು, ನಿಮ್ಮನ್ನು  ಕೇಳಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದಾದರೆ ಅಲ್ಲೊಂದು ಏಕಾಂಗಿತನ ನಿಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದೆ ಅಂದುಕೊಳ್ಳಬಹುದೇನೋ...ನೀವಲ್ಲಿ ಒಂಟಿಯಲ್ಲ, ಆದರೆ ಏಕಾಂಗಿಗಳು.
ಯೋಚಿಸಿ, ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ....ಸುಮಾರು ಸಾವಿರದಷ್ಟು ಮಂದಿ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆಯೇ ಕುಳಿತಿದ್ದರೂ ಯಾರದ್ದೂ ಪರಿಚಯ ಇಲ್ಲವೆಂದ ಮೇಲೆ ನೀವು ಒಂಟಿಯೇ ಅಲ್ಲವೇ.. ದೈಹಿಕವಾಗಿ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಮಾನಸಿಕವಾಗಿಯಾದರೂ...
ಅಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಡಿಸ್ಟರ್ಬ್ ಮಾಡಲು, ಕೆಣಕಲು, ತಲೆ ಚಿಟ್ಟು ಹಿಡಿಸಲು ಯಾರೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ... ನಿಮ್ಮ ಯೋಚನಾ ಸರಣಿಗಳಿಗೆ ನೀವೇ ಒಡೆಯರು.
ಕಚೇರಿಯಲ್ಲೋ, ಕ್ಲಾಸ್ ರೂಂನಲ್ಲೋ, ಹಾಸ್ಟೆಲಿನಲ್ಲೋ.... ಇಂತಹ ಏಕಾಂತ ನಿಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಬಲ್ಲುದು. ದಿನಪೂರ್ತಿ ಅದೇ ಮಾತು, ಅದೇ ಚಾಟ್, ಅದೇ ಟಿ.ವಿ., ಅದೇ ಹರಟೆ, ಕಾಲೆಳೆಯೋದು, ದೂರುವುದು, ಕಾದುವುದು, ಬಾರ್ಗೈನ್ ಮಾಡೋದು, ಅಸೂಯೆ ಪಡೋದು, ಸಂಶಯಪಡೋದು, ಬಸ್ಸಲ್ಲಿ ಸೀಟು ಹಿಡಿಯೋದು, ಇಷ್ಟ ಇಲ್ಲದ ಊಟ ಮಾಡೋದು, ಬಟ್ಟೆ ಒಗಿಯೋದು, ಕಾಫಿ ಕುಡಿದು ಮತ್ತೆ ಲೋಟ ತೊಳಿಯೋದು... ಇಷ್ಟೇನಾ.... ಇದಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ ಒಂದು ನಿಶ್ಯಬ್ಧ ವಿಶ್ರಾಂತಿ, ಬದಲಾವಣೆ ಬೇಡವಾ...
ಅದೇ ಏಕಾಂತ...
ವಾಟ್ಸಾಪ್, ಫೇಸ್ಬುಕ್ ಬಂದ್ ಮಾಡಿ, ಚಾಟಿಂಗ್ ನಿಲ್ಸಿ, ಹರಟೆಗೆ ಫುಲ್ ಸ್ಟಾಪ್ ಇರಿಸಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತು ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಮಾತ್ರ ನಿಮ್ಮ ಸ್ಟ್ರೆಂತ್, ವೀಕ್ನೆಸ್ ಗೊತ್ತಾಗೋದು. ಯಾರೋ ಹೊಗಳ್ತಾರೆ, ಯಾರೋ ಕಾಲೆಳಿತಾರೆ, ಇನ್ಯಾರೋ ಬೇಳೆ ಬೇಯ್ಸೋದಕ್ಕೆ ಬಕೆಟ್ ಹಿಡಿತಾ ಇದ್ದಾರೆ ಅಂತ ನೀವು ಅದೇ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋಗಿ ಮೈಮರೆತರೆ... ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೇ ಇಂಪ್ರೆಶನ್ ತಪ್ಪಿ ಹೋಗುವ ಭಯವಿದೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ.
-ಸಾಧಾರಣವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಬಲ, ದೌರ್ಬಲ್ಯ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತೆ. ನಾವು ಹೇಗೆ ಇದ್ದೀವಿ, ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸ್ತೀವಿ, ನಮ್ಮ ಪರ್ ಫಾರ್ಮೆನ್ಸ್ ಏನು ಅನ್ನೋದು ನಮ್ಮ ಅಂತರಾತ್ಮಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಈ ನಡುವೆ ಸುಖಾ ಸುಮ್ಮನೆ ಯಾರೋ ಅತಿಯಾಗಿ ಹೊಗಳ್ತಾರೆ, ವಿನಾ ತೆಗಳ್ತಾರೆ ಅಂತಾದ್ರೆ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಉಬ್ಬುವುದೋ, ಡಿಪ್ರೆಸ್ ಆಗುವುದೋ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ.....
-ಯಾರಿಂದಲೋ ನಿಮಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಬಂದಿದೆ. ಯಾರದ್ದೋ ನಡವಳಿಕೆ ನಿಮ್ಮ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಿಗೆ ವಿರುದ್ಧ ಅನ್ನಿಸಿದೆ.. ಯಾರೋ ಹೇಳಿದ ಮಾತು ನಿಮಗೆ ಹರ್ಟ್ ಮಾಡಿದೆ... ಯಾರೋ ಬೇಕೆಂದೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೆಣಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ... ಹಾಗೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ತಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಎಗರಾಡಿ, ಹಾರಾಡಿ, ಬೈದು, ಕಿರುಚಿ, ಕಾಲರ್ ಹಿಡಿದು ಅಬ್ಬರಿಸಿ ಬೊಬ್ಬೆ ಹೊಡೆಯಬೇಕಿಲ್ಲ....
-ಯಾವುದೋ ಕೆಲಸ ಅಂದುಕೊಂಡ ಹಾಗೆ ಆಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ. ಪದೇ ಪದೇ ವೈಫಲ್ಯ (ಆಗಾಗ ನೆಟ್ ಡಿಸ್ ಕನೆಕ್ಟ್ ಆಗಿ ಚಾಟಿಂಗ್ ಡಿಸ್ಟರ್ಬ್ ಆದ ಹಾಗೆ). ಪ್ಲಾನ್ ಪ್ರಕಾರ ಯಾವುದೂ ಮುಂದೆ ಹೋಗ್ತಾ ಇಲ್ಲ, ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಸೋಲು ಬರ್ತಾ ಇದೆ.... ಆಗೆಲ್ಲಾ ಕೈಚೆಲ್ಲಿ, ನೆಗೆಟಿವ್ ಯೋಚನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಹತಾಶರಾಗಿ ಏನೇನೋ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಹೋಗ್ಬೇಡಿ. ಒಂದು ಸಿಟ್ಟು ಬಂತು ಕೈಲಿರೋ ಮೊಬೈಲ್ ತೆಗೆದು ಗೋಡೆಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಬೇಡಿ, ಯಾರದ್ದೋ ನಂಬರ್ ಡಿಲೀಟ್ ಮಾಡಿ ಹಾಕ್ಬೇಡಿ...
-ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಗೆಲುವು ನಿಮ್ಮ ಕೈ ಹಿಡಿದಿದೆ. ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ದೊಡ್ಡ ಸಾಧನೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೊಗಳಿ ಹೊನ್ನ ಶೂಲಕ್ಕೆ ಏರಿಸಿ, ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಜನ ರೆಡಿ ಆಗಿದ್ದಾರೆ... ಆಗಲೂ ಉಬ್ಬಿ, ಮೈಮರೆತು ಏನೇನೋ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಹೋಗ್ಬೇಡಿ.
-------------
ಮತ್ತೇನು ಮಾಡ್ಬೇಕು....
ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಸ್ವಿಚ್ ಆಫ್ ಆಗಿ...
ಅಂದ್ರೆ ಸಣ್ಣ ವಾಕ್ ಹೋಗಿ, ಸಣ್ಣದೊಂದು ರೈಡ್ ಮಾಡಿ.... ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಡ್ರೈವ್ ಮಾಡಿ... ಅಥವಾ ಯಾರ ಕೈಗೂ ಸಿಗದೆ ಜಂಗುಳಿಗಳಿಂದ ಮರೆಯಾಗಿ ತುಂಬ ಮನಶ್ಸಾಂತಿ ಕೊಡೋ ದೇವಸ್ಥಾನವೋ, ಪಾರ್ಕೋ, ತೋಟವೋ ಎಲ್ಲಿಗಾದರೂ ಹೋಗಿ... ಒಂದು ಏಕಾಂತ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ನಮ್ಮ ಕುರಿತು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದಷ್ಟು ಇನ್ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರೋಕೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ 24 ಗಂಟೆಯೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿರುವವರು ಸ್ವತಃ ನಾವೇ ಆಗಿರುತ್ತೇವೆ. ಆದ್ದರಂದ ಸಂದಿಗ್ಧಗಳಲ್ಲಿ, ವೈಫಲ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಅಸಹನೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಮೂಡ್ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳಲು, ಮತ್ತೆ ಬೂಸ್ಟಪ್ ಆಗಲು, ಮತ್ತೆ ಪುಟಿದೇಳಲು ನಮ್ಮದೇ ಚಿಂತನೆಗಳು, ಸಾಂತ್ವನಗಳು ಬೇಕಿರುತ್ತವೆ. 
ಸ್ವಲ್ಪ ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡಿ... ಒಂದು ಗೊಂದಲ, ಒಂದು ಸೋಲು, ಒಂದು ಅಪಾರ್ಥದ ಸನ್ನಿವೇಶದಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೋಗಿ ಕೂಲಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿ ನೋಡಿದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ಬಳಿಕ ಅದು ಸಿಲ್ಲಿ ಅನ್ನಿಸಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಅವುಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಪರಿಹಾರ ಇರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ, ಸೋ ಕಾಲ್ಡ್ ಬಿಝಿ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸರಿ ತಪ್ಪುಗಳ ವಿಮರ್ಶೆಗೂ ಸಮಯ ಸಾಕಾಗದೆ, ಸ್ವವಿಮರ್ಶೆಗೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡುವ ಏಕಾಂಗಿತನವೇ ದೊರಕದೆ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಗೋವಿಂದ ಆಗುತ್ತೇವೆ. ಸರಿ ತಪ್ಪು ಯೋಚಿಸದೆ ದುಡುಕಿ ಆಡಿ, ಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಪಡುವ ಹಾಗಾಗುತ್ತದೆ.
ಅದಕ್ಕೇ ಹೇಳಿದ್ದು...
ಹ್ಯಾಪ್ಪಿ ಟು ಬಿ ಅಲೋನ್ ಅಂತ....
ನೀವು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದಿಗಳಾಗಬೇಕು, ಸನ್ಯಾಸಿಯಾಗಬೇಕು, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ದುರಹಂಕಾರದಿಂದ ಸಾಗಬೇಕು ಅನ್ನುವುದು ಈ ವಾಕ್ಯಾಂಶದ ಸಾರವಾಗಿರಬೇಕಿಲ್ಲ. ಏಕಾಂಗಿತನದಲ್ಲೂ ಖುಷಿಯಿದೆ, ನೆಮ್ಮದಿ ಇದೆ. ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಅದು ಮತ್ತೆ ಬದುಕು ಮುಂದುವರಿಸಲು ಟಾನಿಕ್ ಆಗಿಯೂ ಬರಬಹುದು. ಪೆಂಡಿಂಗ್ ಇರಿಸಿದ ಎಷ್ಟೋ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಸ್ಪೇಸ್ ಒದಗಿಸಬಹುದು. ಹಳತೊಂದು ಕೋಪದ ಶಮನ, ಹೊಸದೊಂದು ಗೆಲವಿನ ಅಹಂಗೆ ನಿಯಂತ್ರಣ, ಬ್ರಹ್ಮಗಂಟು ಅಂದುಕೊಂಡ ಕ್ಲಿಷ್ಟ ಸಮಸ್ಯೆಯೊಂದಗ್ಗೆ ಥಟ್ಟನೆ ಪರಿಹಾರವನ್ನೂ ಏಕಾಂತ ಒದಗಿಸಬಹುದು.
ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗಿನ ಆಪರೇಟಿಂಗ್ ಸಿಸ್ಟಂ ರಿಸ್ಟಾರ್ಟ್ ಮಾಡಲು ಸಕಾಲ ಏಕಾಂತ...
ದಿನದ ಹತ್ತು ಹಲವು ತಪ್ಪುಗಳ ಪರಾಮರ್ಶೆ, ಒಡನಾಟದ ವಿಮರ್ಶೆ, ಹೊಸ ಚಿಂತನೆಗಳ ಹುಟುಕಾಟಕ್ಕೂ ವೇದಿಕೆ ಏಕಾಂತ...
---------
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕಟ್ಟುಬಿದ್ದು ವಾಸ್ತವದ ಸತ್ಯ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಇಷ್ಟ ಇಲ್ಲದ ನಿರ್ಧಾರಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಳ್ಳಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗಂತ ಬದುಕಿನ ಎಲ್ಲ ಸಂತೋಷಗಳನ್ನು, ಎಲ್ಲಾ ನೆಮ್ಮದಿ, ಏಕಾಂತ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಹುಂಬತನವಾಗಲಿ, ಸತತವಾಗಿ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಕಾಂಪ್ರಮೈಸ್ ಆಗಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ಅಲ್ವ....
-ನೀವು ನಿಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ರೆಸ್ಟ್ ಬೇಕು ಅಂತ ಕೂತಿದ್ದೀರಿ... ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ಅನಾಸಿನ್ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಅದೂ ಇದೂ ಮಾತನಾಡಿ, ಫೋನ್ ಇಡೋದೇ ಇಲ್ಲ ಅಂತಾದ್ರೆ, ಸುಮ್ನೇ ತಲೆ ನೋಯುತ್ತಿದ್ದರೂ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ತೀರಾ ಅಥವಾ ಮರ್ಯಾದೆಯಿಂದ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮುಗಿಸಿ ನೆಮ್ಮದಿ ಪಡ್ಕೊಳ್ತೀರೋ...
-ಯಾವನೋ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ದೂರುವುದೇ ಕೆಲಸ. ಕಾರಣ ಇದ್ದರೂ ಇಲ್ಲದೆ ಪ್ರತಿ ದಿನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಕುಳಿತು ಏನನ್ನಾದರೂ ದೂರುತ್ತಲೇ ಇರ್ತಾನೆ. ನಿಮಗದು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ, ಸೈಲೆಂಟ್ ಆಗಿ ಕೂರಬೇಕು ಅಂದುಕೊಳ್ತೀರಿ... ಆಗ ಏನು ಮಾಡ್ತೀರಿ. ಆ ಜಾಗ ಬದಲಿಸುತ್ತೀರಾ... ನಿಷ್ಠುರವಾಗಿ ಆತನಲ್ಲಿ ನನಗಿದೆಲ್ಲಾ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ ಅಂತೀರಾ...
-ಒಬ್ಬ ಇನ್ಸೂರೆನ್ಸ್ ಪ್ರತಿನಿಧಿ ಬರ್ತಾನೆ. ಬದುಕಿನ ಬೆಲೆ ಬಗ್ಗೆ ಪಾಠ ಮಾಡ್ತಾನೆ. ಆ ಕಂಪನಿಯ ಪಾಲಿಸಿ ತಗೊಳ್ಳದಿದ್ರೆ ಬದುಕೇ ವೇಸ್ಟ್ ಅನ್ನುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕೊರೀತಾನೆ....
ಆಗ, ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಈ ಪಾಲಿಸಿ ಇದ್ರೆ ಮುಂದೆ ನನಗೇ ಒಳ್ಳೇದು ಅಂತ ಕನ್ವಿನ್ಸ್ ಆದ್ರೆ ಪಾಲಿಸಿ ಮಾಡಿಸ್ತೀರೋ... ಅಥವಾ ಈಗಾಗಲೇ ಹತ್ತಾರು ಪಾಲಿಸಿ ಮಾಡಿ ಕೈಸುಟ್ಟುಕೊಂಡ್ರೂ ಬಿಡದೆ ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯದಿಂದ ಒಳಗೊಳಗೇ ಶಾಪ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಮತ್ತೊಂದು ಪಾಲಿಸಿ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ತೀರೋ...

 ಇವೆಲ್ಲಾ ಸಂದಿಗ್ಧಗಳು... ಇನ್ನೂ ಹತ್ತಾರು ಉದಾಹರಣೆ ಕೊಡಬಹುದು. ಇಲ್ಲೆಲ್ಲ ಸ್ವಂತ ನಿರ್ಧಾರ, ಸ್ವಂತ ವಿವೇಚನೆ, ಸ್ವಂತಿಕೆ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದು ಮುಖ್ಯ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಮಗೆ ಕನ್ವಿನ್ಸ್ ಆಗುವ ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಮಾತ್ರ ನಮಗೆ ಖುಷಿಕೊಬಲ್ಲವು ಅನ್ನೋದು ನೆನಪಿರಬೇಕು, ಹೊರತು ಹತ್ತಿರ ಕುಳಿತು ತಲೆ ತಿನ್ನೋನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳಲ್ಲ ಅನ್ನುವುದು ವಾಸ್ತವ. ಇಂತಹ ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಗೆ, ಗಟ್ಟಿತನಕ್ಕೆ ಸ್ಪೇಸ್ ಕೊಡುವ ಏಕಾಂತ ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯ.... ಮತ್ತು ಮೆಟೀರಿಯಲಿಸ್ಟಿಕ್ ಜಗತ್ತಿನೊಳಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದಂತೆ ಕಾಪಿಡಬಲ್ಲ ಒಂದು ಅವಕಾಶವೂ ಹೌದು....

ಅಷ್ಟು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ... ತಾವೂ ನಕ್ಕು ಸುತ್ತಲಿನವರನ್ನು ನಗಿಸುವವರೆಲ್ಲಾ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಅಷ್ಟು ಖುಷಿ ಖುಷಿಯಾಗಿರಬೇಕಿಲ್ಲ. ಏಕಾಂತದ ಕಣ್ಣೀರನನ್ನು ಉಳಿದವರು ಕಾಣಬೇಕೆಂದೂ ಇಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೇ ಹೇಳಿದ್ದು ಏಕಾಂತವೊಂದು ಖಾಸಗಿ ಪ್ರಪಂಚ. ಜಗತ್ತು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಣದಿದ್ದರೂ ನಿಮ್ಮ ನಗು, ಅಳುವಿಗೆ ನೀವೇ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗುವ ತಾಣವದು ಅಂತ...