Monday, August 28, 2017

ಆಗದೇ ಸರಿದ ಘಳಿಗೆಗಳು....

ದೊಡ್ಡ ದುರಂತ, ಬೃಹತ್ ಹಾನಿ, ಭಾರಿ ಕಷ್ಟ ನಷ್ಟ ಸಂಭವಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಅದು ಸುದ್ದಿಯಾಗ್ತದೆ. ಸಣ್ಣದರಲ್ಲೇ ತಪ್ಪಿ ಹೋದ ನಷ್ಟಗಳು, ಸಂಭಾವ್ಯ ದುರಂತಗಳು ನಡೆಯದೇ ಅಲ್ಲಿಂದಲ್ಲಿಗೆ ನಿಯಂತ್ರಣವಾದಾಗ ಅದು ಯಾರನ್ನೂ ತಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ, ದುರಂತದಲ್ಲಿ ಪಾರಾದವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು...

ಬೈಕಲ್ಲಿ ಹೋಗ್ತಾ ಇದ್ದೀರಿ... ಕಡಿಮೆ ವಾಹನ ಸಂಚಾರವಿರುವಲ್ಲಿ, ಸಮತಟ್ಟು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ, ವಾಹನದ ವೇಗ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಹೋಗ್ತಾ ಇರುವಾಗ ಏಕಾಏಕಿ ದೊಡ್ಡ ಸದ್ದಿನೊಂದಿಗೆ ಬೈಕಿನ ಬ್ರೇಕು ತುಂಡಾಗುತ್ತದೆ. ತುಂಡಾಗಿದ್ದು ನಿಮ್ಮ ಅರಿವಿಗೆ ಬಂದಿದೆ. ಎಷ್ಟು ಅದುಮಿದರೂ ಬ್ರೇಕ್ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ... ಸಾವರಿಸಿಕೊಂಡು ವಾಹನವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ ರಸ್ತೆ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಹಾಕುತ್ತೀರಿ, ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತೀರಿ. ನಿಮಗೇನೋ ಆಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಸೂಕ್ತ ಮೆಕ್ಯಾನಿಕ್ ಸಿಕ್ಕಿ ವಾಹನನಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಪಾರ್ಟುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿ ದುರಸ್ತಿ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ತೀರಿ...
ಆದರೆ...
ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಆ ಘಟನೆ ಹುಟ್ಟಿಸಬಲ್ಲ ಶಾಕ್ ಗಳಾದರೂ ಏನೇನೂ...?


  1. ಒಂದು ವೇಳೆ ಇಳಿಜಾರು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರೇಕು ತುಂಡಾದರೆ ಏನು ಮಾಡೇಕು? (ದೇವರೇ ಗತಿ, ಇನ್ಯಾರೂ ಕಾಪಾಡಲಾರರು)
  2.  
    ಬ್ರೇಕು ತುಂಡಾಗುವ ವೇಳೆ ಎದುರೆಯೋ, ಹಿಂದೆಯೋ ಇನ್ನೊಂದು ವಾಹನ ಬರ್ತಾ ಇದ್ದಿದ್ರೇ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಏನಾಗ್ತಾ ಇತ್ತು?

  3. ನಡು ಪೇಟೆಯ ವ್ಯಸ್ತ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ನಡುವೆ ಬ್ರೇಕು ತುಂಡಾದರೆ ಏನಾಗ್ತಾ ಇತ್ತು?

  4. ಅಥವಾ ರಾತ್ರಿ ವೇಳೆ ನಿರ್ಜನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗ್ತಾ ಇರುವಾಗ ಬ್ರೇಕು ತುಂಡಾದರೆ ಮಾಡುವುದಾದರೂ ಏನು...?

ಹೀಗೆ ಹತ್ತಾರು ಗಂಭೀರ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೆದಕದೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
ಬ್ರೇಕು ತುಂಡಾಗಿದೆ ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಪ್ರಕರಣವೊಂದು ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಶಾಕ್ ಹುಟ್ಟಿಸುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ನಾವು ಭಾರಿ ಅಪಾಯವೊಂದರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಆಗಬಹುದಾಗಿದ್ದ ತೊಂದರೆ ಸಣ್ಣದರಲ್ಲಿ ತಪ್ಪಿ ಹೋಯಿತು ಅಂತ ಸಮಾಧಾನವನ್ನು ತರಬಲ್ಲುದು ಅಲ್ವ?


ಮಾತ್ರವಲ್ಲ,


ಭಾರಿ ದುರಂತ ಇಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಹೋಗಿದೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದಿರು ಅಂತ ದೇವರು ಸೂಚಿಸಿರಬಹುದೇ?
ವಾಹನವನ್ನು ನಿರ್ವಹಣೆ ಮಾಡುವುದು ಸಾಲುತ್ತಿಲ್ಲ, ಇನ್ನೂ ಜಾಗರೂಕನಾಗಿರು ಅಂತ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಹೇಳುತ್ತಿರಬಹುದೇ?
ನಿನ್ನದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಹಿಂದೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗುವ ವಾಹನದವರ ಅದೃಷ್ಟವೂ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು. ಮುಂದೆಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದರೆ ಬದುಕುತ್ತೀಯ ಅಂತ ಕಿವಿಮಾತು ಹೇಳಬಹುದು ವಿಧಿ.
ನಿನಗೆ ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡ ಅಪಾಯ ಬರಲಿದೆ, ಅದರ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಇದು ಅಂತ ಋಣಾತ್ಮಕ ಚಿಂತನೆ ಚುಚ್ಚಬಹುದು.
ನಿನ್ನ ಪುಣ್ಯ ಕಡಿಮೆ ವಾಹನ ಸಂಚಾರ ಇದ್ದಾಗ, ಹಗಲಿನ ವೇಳೆಯೇ ವಾಹನ ಕೈಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಸೂಕ್ತ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಮೆಕ್ಯಾನಿಕ್ಕೂ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಾನೆ. ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ರಿಪೇರಿಯಾಯಿತು. ಸದ್ಯ ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ ನಿಂತಿತಲ್ಲ ಅಂತ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.


ಆದರೂ ಕಷ್ಟಗಳು ಯಾಕೆ ಬರುತ್ತೆ ಅಂತ ಯಾವುದೇ ಮನಸ್ಸು ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ ಮಾಡದೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯವೋ, ಅವಸರವೋ, ಬೇರೆಯವರ ತಪ್ಪಿನಿಂದಲೋ, ಪೂರ್ವಜನ್ಮದ ಪಾಪವೋ, ದೇವರಿಗೆ ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೋಪವೋ, ತನ್ನ ಗ್ರಹಚಾರವೇ ಸರಿ ಇಲ್ಲವೋ, ಅಥವಾ ವೃಥಾ ಅಲೆದಾಡುವುದೆಂದು ತನ್ನ ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದೆಯೋ, ಅಷ್ಟೊಂದು ಟೆನ್ಶನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲೇಬೇಕಿತ್ತೇನೋ.... ಹೀಗೆ ಸಾಧ್ಯಾಸಾಧ್ಯತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಂತ್ರಸ್ತ ಪಾರ್ಟಿ ಯೋಚಿಸಿಯೇ ಯೋಚಿಸ್ತದೆ.
ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಅದಕ್ಕೆ ಸೂಕ್ತ ಉತ್ತರ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ ನಿಖರವಾಗಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆಸ್ತಿಕರು, ನಾಸ್ತಿಕರು, ವಿಚಾರವಾದಿಗಳು, ಧರ್ಮಬೀರುಗಳು, ವಾಸ್ತವಿಕ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಹೊಂದಿದವರು ಅವರದ್ದೇ ಆದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರದ್ದೇ ಆದ ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೆ. 


ಏನೇ ಇರಲಿ
ದುರಂತವೊಂದು ತಪ್ಪಿದಾಗ ಅದು ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ತಿದ್ದಿಕೊಳ್ಳಲು, ಮತ್ತಷ್ಟು ಜಾಗ್ರತೆಯಿಂದಿರಲು, ಮೇಲೆರಿದವರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಮತ್ತೆ ನಡೆಸಲು, ಒಂದಷ್ಟು ಚಿಂತನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಕಾಶ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಆಗಲೇ ಹೇಳಿದೆ ಹಾಗೆ
ದುರಂತ ತಪ್ಪಿದಾಗ ಅದು ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸಂಗತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡವನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೊತ್ತಿರುತ್ತದೆ, ಮೃತ್ಯುವಿನ ಬಾಯಿಯ ಹತ್ರ ಹೋಗಿ ಬಂದಾಗ ಹೇಗೆ ಮನಸ್ಸು ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತದೆ... ಎಷ್ಟು ವಿಚಲಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಎಂತಹದ್ದೇ ಗಟ್ಟಿ ಮನಸ್ಸಿನವರಲ್ಲೂ ಏನೇನೋ ಯೋಚನೆಗಳು ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಸ್ವತ ಅವರವರಿಗೇ ಗೊತ್ತಾಗ್ತದೆ. ಅಷ್ಟೇ ಯಾಕೆ... ಇನ್ನೊಂದು ಬಾರಿ ಬೈಕು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಬ್ರೇಕು ತುಂಡಾದರೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತಾದರೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸವಾರ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿಯೇ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶಗಳು ಎರಡನೇ ಬಾರಿ ಕದ ತಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಹೊರತಾದ ಸಂದರ್ಭಗಳೂ ಇರಬಹುದೇನೋ...!

-KM

Friday, August 25, 2017

ಆ ಘಳಿಗೆ ದಾಟುವ ವರೆಗೆ...

ಆ ಬಾಲಕಿಗೆ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಡಲಿಕ್ಕಿದೆ. ಇನ್ನೂ ಆಕೆಯ ನಂಬರು ಬಂದಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬರಾದ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬರು ಹಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ. ಆಕೆಯ ನಂಬರಿಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಸಭೆ ಕಿಕ್ಕಿರಿದು ತುಂಬಿದೆ. ಗಂಭೀರವದನರಾದ ಜಡ್ಜುಗಳು ಮಾರ್ಕು ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆಕೆ ತುಂಬ ಸಲ ಪ್ರಾಕ್ಟೀಸು ಮಾಡಿ ಹಾಡು ಮನನ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ. ಆದರೂ ಆಕೆಯ ನಂಬರು ಬರುವ ವರೆಗೆ ಏನೋ ತಳಮಳ...ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ತುಸು ಸಂಕಟ. ಎಷ್ಟೋ ಸ್ಟೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಡಿ ಗೊತ್ತಿದೆ. ಆದರೂ ಅರ್ಧದಲ್ಲಿ ಮೈಕು ಕೈಕೊಟ್ಟರೆ? ಗಂಟಲಲ್ಲಿ ಕಿಚ್ ಕಿಚ್ ಆದರೆ? ಸಾಲುಗಳು ಮರೆತು ಹೋದರೆ... ಜನ ನೋಡಿ ನಕ್ಕರೆ? .ಹೀಗೆ ಹೇಳಲಾಗದ ಸಂಕಟ.
ಯಾರಿಗೆ...
ಟೆನ್ಶನು ಹಾಡು ಹೇಳುವ ಹುಡುಗಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ.... ಅವಳಿಗೆ ಹಾಡು ಕಲಿಸಿ ಕಳುಹಿಸಿಕೊಡಲು ಸಿದ್ಧವಾದ ಆಕೆಯ ಅಮ್ಮನಿಗೂ!!

ಕೊನೆಗೂ ಆಕೆಯ ನಂಬರು ಬಂದು ಸುಲಲಿತವಾಗಿ ಹಾಡಿ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಬಂದ ಬಳಿಕ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಹೊರೆ ಇಳಿಸಿದ ಭಾವ. ಪ್ರೈಸು ಬಂದರೆಷ್ಟು, ಬಿಟ್ಟರೆಷ್ಟು ಹಾಡೊಂದು ಸುಸೂತ್ರವಾಗಿ ಹಾಡಿ ಆಯ್ತಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ನಿರಾಳತೆ. ತುಂಬ ಹಗುರಾದ ಭಾವ. ಅಷ್ಟೆಲ್ಲ ಟೆನ್ಶನ್ ಬೇಕಿರ್ಲಿಲ್ವೇನೋ. ತುಂಬಾ ಸುಲಭವಾಗಿ ಹಾಡಿ ಮುಗಿಸಿದೆ ಅನ್ನುವ ನಂಬಿಕೆ ಹಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಆಕೆಯನ್ನು ಹಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿ, ಕೊನೆಯ ವರೆಗೂ ಆತಂಕದಲ್ಲೇ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಆಕೆಯ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಕೂಡಾ...

ಟೆನ್ಶನ್ ದೊಡ್ಡದಿರಬಹುದು, ಸಣ್ಣದಿರಬಹುದು, ತಲೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವವರಿಗೆ ಪಾಲಿಗೆ ಅವೆಲ್ಲ ಸತ್ತು ಬದುಕುವ ಅನುಭವ ಅಂತೂ ಹೌದು. ಪರೀಕ್ಷೆಯ ಫಲಿತಾಂಶ ಬರುವ ವರೆಗೆ, ವೈದ್ಯಕೀಯ ಚೆಕಪ್ ಆಗಿ ಲ್ಯಾಬೊರೆಟರಿಗೆ ಯಾವುದೋ ಟೆಸ್ಟುಗಳ ಮಾದರಿ ಕಳುಹಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಪಾಸಿಟಿವ್ವ, ನೆಗಿಟಿವ್ವ ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಗೋ ವರೆಗಿನ ಆತಂಕ. ಪ್ರಾಣ ಹಿಂಡುವ ಟೆನ್ಶನು... ಹೀಗೆ ಫಲಿತಾಂಶ ಬಂದ ಬಳಿಕವಷ್ಟೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಬದುಕಿಸುವ ಘಳಿಗೆಗಳವು. ಟೆನ್ಶನ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದೋ ಟೆನ್ಶನ್ ಆವರಿಸುವುದೋ ಅವು ನಮ್ಮ ಅನುಮತಿ ಕೇಳಿ ಬರುವುದಲ್ಲ. ಅನುಮತಿ ಕೇಳಿ ಹೆಗಲು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದೂ ಅಲ್ಲ. ಆ ಘಳಿಗೆ, ಆ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ, ಆ ಸನ್ನಿವೇಶ ಅಂಥದ್ದೊಂದು ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವುದು ಅಂದರೆ ಒಪ್ತೀರ... ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಟೆನ್ಶನ್ ವೃಥಾ ಆತಂಕವೂ ಇರಬಹುದು. ಕಲ್ಪನೆಯಲ್ಲೇ, ಊಹೆಯಲ್ಲೇ ಮುಂದಿನ ಸಾಧ್ಯಾಸಾಧ್ಯತೆಗಳ ಬಗೆಗಿನ ಋಣಾತ್ಮಕ ಚಿಂತನೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಟೆನ್ಶನ್ ಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಬಹುದು. ಆದು ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲೆ, ಶರೀರದ ಆರೋಗ್ಯದ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಬಹುದು ತಿಳಿದೋ ತಿಳಿಯದೆಯೋ.

ಡಾಕ್ಟ್ರುಗಳು ಹೇಳ್ತಾರೆ ಟೆನ್ಶನ್ ಮಾಡ್ಕೊಬೇಡಿ, ಸ್ಟ್ರೇಸ್ ತಗೋಬೇಡಿ ಅಂತ. ಆದರೆ ಕೆಲವರ ಸ್ವಭಾವವೇ ಆತಂಕಮಯವಾಗಿರ್ತದೆ. ಸದಾ ಗೊಂದಲ, ಆತಂಕ, ನೆಗೆಟಿವ್ ಚಿಂತನೆಗಳು. ಇನ್ನು ಕೆಲವರದ್ದು ಡೋಂಟ್ ಕ್ಯಾರ್ ಪ್ರವೃತ್ತಿ ಯಾವುದನ್ನೂ ತಲೆಗೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳದೆ ಯಾರ್ಯಾರ ತಲೆಗೆ ಟೆನ್ಶನ್ನುಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಿಸಿಬಿಟ್ಟು ತಾವು ಹಗುರಾಗಿರೋದು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರಿರ್ತಾರೆ. ಒಳಗೊಳಗೆ ಟೆನ್ಶನ್ ಗಳಿದ್ದರೂ ಹೊರಗಡೆ ತೋರಿಸದೆ ಗಟ್ಟಿ ಮನಸ್ಸಿನವರಾಗಿ ತಮ್ಮ ಜೊತೆಗಾರರನ್ನೂ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿಸುವ ಧನಾತ್ಮಕ ಚಿಂತನೆಯ ಧೀರರು. ಕೆಲವರದ್ದು ಜನ್ಮತಹ ಸ್ವಭಾಬವಾದರೆ ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಬೆಳೆದು ಬಂದ ಬದುಕು ಕಲಿಸಿಕೊಟ್ಟ ಪ್ರವೃತ್ತಿ

ಕೆಲವೊಮ್ಮ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ವಿಚಾರಗಳೂ ಕಾಡಬಹುದು. ನಿಮಗೆ ಎರಡು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಬಸ್ ಬರಲಿದೆ. ಅದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿದ್ದವರು ಈಗ ಚಹಾ ಕುಡಿದು ಬರುತ್ತೇನೆ ಅಂತ ಹೊಟೇಲಿಗೆ ಹೋಗಿರ್ತಾರೆ. ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರೂ ಬರುವ ಲಕ್ಷಣವಿಲ್ಲ. ಅಗೋ ದೂರದಲ್ಲಿ ಬಸ್ ಬಂದೇ ಬಿಡ್ತು. ನಿಮಗೆ ಪ್ರಾಣವೇ ಬಾಯಿಗೆ ಬಂದ ಅನುಭವ. ಅವರನ್ನು ಕರೆಯೋಣ ಅಂತಂದ್ರೆ ಅವರ ಫೋನು ಬಿಝಿ ಬರ್ತಿದೆ, ಕಾಲ್ ರಿಸೀವ್ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ಬಸ್ ಹೋದರೆ ಮತ್ತೆ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಬಸ್ಸಿಲ್ಲ, ಮನೆ ತಲಪೋವಾಗ ಲೇಟ್ ಆಗ್ತದೆ. ಹೊಟ್ಟೆಯೊಳಗೇನೇನೋ ಆದ ಹಾಗೆ, ತಲೆ ಸುತ್ತಿದ ಹಾಗೆ, ಬೆವರಿದ ಹಾಗೆ... ಯಾರಲ್ಲೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ಸಂಕಟದ ಹಾಗೆ...
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸಿನಿಮೀಯವಾಗಿ ಬಸ್ಸು ನಿಮ್ಮೆದುರು ಬಂದು ನಿಲ್ಲುವುದಕ್ಕೂ ಹೊಟೇಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆಗಾರರು ಹೊರ ಬಂದು ನಿಮ್ಜೊತೆಗೇ ಬಸ್ ಹತ್ತುವುದಕ್ಕೂ ಸರಿಯಾಗಿರ್ತದೆ ಟೈಮು. ಅವರು ಯಾವುದೇ ಟೆನ್ಶನ್ ಇಲ್ಲದೆ, ಹೋ ಬಸ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಗ ಅಂತ ಆರಾಮವಾಗಿ ಚಾಕಲೇಟ್ ತಿನ್ತಾ ಇದ್ರೆ, ನಿಮಗಂತೂ ಹೋದ ಜೀವ ಮತ್ತೆ ಬಂದ ಅನುಭವ. ಅಲ್ವ?

ದಿನ ಬಿಟ್ಟು ದಿನ ಜ್ವರ ಬರ್ತಾ ಇದೆ. ಮಲೇರಿಯಾ ಇದೆಯಾ ಅಂತ ಡೌಟು. ಡಾಕ್ಟ್ರು ರಕ್ತಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಸ್ಯಾಂಪಲ್ ಕೊಟ್ಟು ಬಂದಾಗಿದೆ. ನಾಳೆ ಫಲಿತಾಂಶ ಗೊತ್ತಾಗ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿವರೆಗೆ ನಿಮಗೆ ಟೆನ್ಶನ್ನು. ಏನಾಗ್ತದೋ ಏನೋ, ಒಂದು ವೇಳೆ ಮಲೇರಿಯಾವೇ ಆಗಿದ್ದರೆ ಅಡ್ಮಿಟ್ ಆಗ್ಬೇಕಾಗಬಹುದೇ, ಇಂಜಕ್ಷನ್ನು ಕೊಡಬಹುದೇ...? ಎಷ್ಟು ದಿನ ಬೇಕು ಕಮ್ಮಿಯಾಗೋಕೆ..?. ಹೀಗೆಲ್ಲ... ಫಲಿತಾಂಶ ಸಿಗೋವರೆಗೆ ಊಟ ಸೇರದವರು, ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಜೋಕುಗಳಿಗೆ ನಗಲಾರದವರು... ಇದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಫಲಿತಾಂಶ ನಾರ್ಮಲ್ ಅಂತ ಬಂದಾಗ ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಯುದ್ಧ ಗೆದ್ದ ಅನುಭವ. ಒಮ್ಮೆಲೇ ಜಗತ್ತು ಸುಂದರವಾದಂತೆ, ಹಗುರವಾದಂತೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಚೆಂದ ಚೆಂದ ಇರುವಂಥಹ ಭಾಸ. ಟೆನ್ಶನ್ ಇದ್ದಾಗ ನಂಗೆ ಮಾತ್ರ ದುಖವ, ಜಗತ್ತೆಲ್ಲಾ ಮಾಮೂಲೇ ಇದೆಯಲ್ಲ. ಜನ ನಗು ನಗ್ತಾ ಇದ್ದಾರಲ್ಲ. ನನ್ನೊಳಗೆ ಮಾತ್ರ ಯಾಕೆ ಅಳು ಎಂಬಂಥ ಭಾವ.

ಜಗತ್ತು, ಸೋ ಕಾಲ್ಡ್ ಸಮಾಜ ಎಲ್ಲ ಮಾಮೂಲಾಗೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಟೆನ್ಶನು, ದುಖ, ಖುಷಿ ಆವರಿಸುವುದು ಮನಸ್ಸಿಗೆ, ವ್ಯವಸ್ಥೆಗಲ್ಲ. ಮನಸ್ಸು ಮುದುಡಿದಾಗ, ಅರಳಿದಾಗ ಜಗತ್ತಿನೊಳಗಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿ ಬದಲಾಗಿರ್ತದೆ. ಸಾಕಷ್ಟು ಹೋಲಿಸಿಕೊಳ್ತೇವೆ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನವರೊಡನೆ ಅಲ್ವ. ಕೆಲಕಾಲದ ಆತಂಕ ಬದುಕಿನ ಅಷ್ಟೂ ಖುಷಿಯನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡಿರ್ತದೆ. ಆ ಕ್ಷಣ ದಾಟಿದ ಬಳಿಕ ಮತ್ತದೇ ಬದುಕು... ಮುಖವಾಡಗಳು, ಇಡೀ ಬದುಕೇ ಗೆದ್ದೆವೇನೋ ಎಂಬಂಥ ಹುಸಿ ಭಾವ... ಇನ್ನೊಂದು ಟೆನ್ಶನ್ ಆವರಿಸುವವರೆಗೆ!!!

ಮಾತಿಗೂ ಮೀರಿದ್ದು...


 


ಮಾತು ಸೊರಗಿದಲ್ಲಿ
ನಿಶ್ಯಬ್ಧವೇ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ
ಭಾವ ಮಾತಾಗಲು ತಡಕಾಡಿದಲ್ಲಿ
ಸದ್ದು ಕರ್ಕಶವಾಗಿ, ಭಾರವಾಗಿ
ಪದಗಳ ಪುಂಜ ಕೈಗೆ ಸಿಗದೆ
ನಾಲಗೆಯೂ, ಗಂಟಲೂ ಬಡವಾದಲ್ಲಿ
ಮೌನವೂ ಮಾತಾಡುತ್ತದೆ

ಸಂವಹನಕ್ಕೆ ಮಾತೂ ಒಂದು ದಾರಿ
ಹೊರತು ಮಾತೇ ಸಂಭಾಷಣೆಯಲ್ಲ
ಸಂದೇಶ, ಕರೆ, ಬರಹದ್ದೂ ಒಂದು ಭಾಷೆ
ಹೇಳಲಾಗದ್ದು, ಹೇಳಹೊರಟು ಬಡವಾಗಿದ್ದು
ಕೇಳದೇ ಬಾಕಿಯಾಗಿದ್ದು
ಹೇಳಲೂ ಕೇಳಲೂ ಸಂದರ್ಭ ಒದಗದ್ದು
ಮೂಕವಾಗಿಯೂ ತಿಳಿಯಬಹುದಾಗಿದ್ದು


ಅಕ್ಕಪಕ್ಕವಿದ್ದರೂ ಮಾತನಾಡದೇ ಎಲ್ಲ
ತಿಳಿಯಬಲ್ಲವರು ಉತ್ತಮ ಸ್ನೇಹಿತರಂತೆ
ಕೇಳದೆಯೇ ಕಾಣಬಲ್ಲವರು
ಹೇಳದೆಯೇ ಭಾವವ ದಾಟಿಸಬಲ್ಲವರು
ಗಾಢ ನೆನಪೊಂದನ್ನು ನಿಗೂಢ ವರ್ತಮಾನವೊಂದನ್ನು
ಕಾಡದೇ, ಬೇಡದೇ ಹಾಗ್ಹಾಗೆ
ಗ್ರಹಿಸಬಲ್ಲವನೇ ನಿಜ ಗೆಳೆಯ

ಸಿಟ್ಟು ಅಸಹನೆ, ಬೇಜಾರಿಗೆ
ಮಾತಿನ ರೂಪ ಕೊಡದೆ, ಕೊಡಲಾಗದೆ
ಗೊಣಗಿ, ನೊಂದು ತಣ್ಣನೆ ಕೂತು
ಕರ್ಕಶದ, ಅತಿರೇಕದ ವರ್ತನೆಯ ಸಹಿಸಿ
ಸದ್ದಿನಿಂದ ಬೇಜಾರಾಗಿ ಖುದ್ದಾಗಿ ಖಂಡಿಸದೆ
ಮತ್ತದೇ ನಿಶ್ಯಬ್ಧವೆಂಬೋ ಪರದೆಯ ಸರಿಸಿ
ಮೌನಕ್ಕೆ ಶರಣಾಗಿಸುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ


ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಮೌನದ ಬಳಿಕವೂ
ಬಹಳಷ್ಟು ಮಾತಾಡಿದ ಭಾವ
ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಪುರ್ರನೆ ಹಾರುವ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಖುಷಿಗಳ
ಹಿಡಿದಿಡಲಾಗದ ಆಹ್ಲಾದಕರ ಕ್ಷಣಗಳ
ಮುಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಡಲಾಗದೆ, ಪದಗಳಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗದೆ
ಸರಿದು ಹೋಗುವ ಕ್ಷಣಗಳಿಗೆ ನಿಸ್ಸಾಯಕ ಸಾಕ್ಷಿಗಳಾಗಬೇಕಾದಾಗ
ಕಾಡುವುದು ಮತ್ತದೇ ಮೌನ!

-KM

Wednesday, August 23, 2017

ಮುಡಿಪು ಗಣೇಶೋತ್ಸವಕ್ಕೆ 40ರ ಸಂಭ್ರಮ...



ಬಹುಶಹ ಎರಡು ತಲೆಮಾರಿನವರು ಕಂಡುಕೊಂಡು ಬಂದ ಚೌತಿ ಉತ್ಸವವಿದು. ಅದಕ್ಕೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಆಚರಣೆಯ ಮೆರುಗು. ಹೌದು. ಬಂಟ್ವಾಳ ತಾಲೂಕು ಕುರ್ನಾಡು ಮುಡಿಪಿನ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಗಣೇಶೋತ್ಸವಕ್ಕೆ ಈ ಬಾರಿ 40ರ ಹರೆಯ. ಅದೇ ಪರಂಪರೆ, ಅದೇ ನಂಬಿಕೆ ಹಾಗೂ ಇನ್ನಷ್ಟು ಜನಸಂದೋಹ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವ ವಾರ್ಷಿಕ ಜಾತ್ರೆ. ಟೆಲಿಗ್ರಾಂ ಕಳಿಸ್ತಾ ಇದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಆಚರಣೆ ಇಂದು ವಾಟ್ಸಪ್ ಯುಗದಲ್ಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಶ್ರದ್ಧೆ, ಸಂತಸದಿಂದ ಆಚರಣೆ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ.


ಸರ್ಕಾರಿ ಪದವಿ ಪೂರ್ವ ಕಾಲೇಜು ಆವರಣದ ನಡುವೆ ಸುಂದರ ಅಂಗಳ. ನಾಲ್ಕೂ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ತರಗತಿಗಳ ಕೋಟೆ. ನಡುವೆ ಗಾಂಧಿ ಜನ್ಮಶತಾಬ್ಧಿ ಸ್ಮಾರಕ ರಂಗಮಂಟಪ. ಅಲ್ಲಿ ಗಣೇಶನ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪನೆ. ಅದಕ್ಕೂ ಮೊದಲು ಪಕ್ಕದ ಶ್ರೀಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಗಣೇಶ ವಿಗ್ರಹವನ್ನು ಹೆಗಲಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತು ತರುವ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರು. ಗಣಪತಿ ಪ್ರತಿಷ್ಠೆ, ಭಕ್ತಿಗೀತೆ, ಸಂಗೀತಕುರ್ಚಿ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಳು, ಗಣಹೋಮ, ಪೂಜಾದಿಗಳು, ಮಂಗಳಾರತಿ, ಪಂಚಕಜ್ಜಾಯ, ಅಷ್ಟದ್ರವ್ಯ ವಿತರಣೆ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಭಜನೆ, ಸಂಜೆ ಛದ್ಮವೇಷ, ಹೂಹಾರ ಸ್ಪರ್ಧೆ, ಸಭಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ, ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಆಚರಣೆ, ಬಳಿಕ ಮಹಾಪೂಜೆ, ದಿಗ್ವಿಜಯೋತ್ಸವ. ಆಮಂತ್ರಣ ಪತ್ರಿಕೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಮುಡಿಪಿನ ಯಾವನೇ ಆಸ್ತಿಕ ಬಂಧು ಇಷ್ಟು ವಿಚಾರ ಹೇಳಿಯಾನು. ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಗಣೇಶೋತ್ಸವ ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚಾಗಿದೆ.

ನಾವೇ ಕಲಿತ ಹೈಸ್ಕೂಲಿನಲ್ಲಾಗುವ ಹಬ್ಬವೆಂಬ ಹೆಮ್ಮೆಯೊಂದಾದರೆ, ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಹೋಗ್ತಾ ಇರುವ ಉತ್ಸವ ಎಂಬ ಖುಷಿ ಮತ್ತೊಂದೆಡೆ. ಅದಕ್ಕೇ ತುಂಬ ಮಂದಿ ಪರವೂರಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿರೋರು, ಮದುವೆಯಾಗಿ ಗಂಡನ ಮನೆಗೆ ಹೋದವರೂ ಚೌತಿ ದಿನ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರ್ತಾರೆ. ಕಳೆದು ಹೋದ ಬಾಲ್ಯದ ದಿನಗಳನ್ನು, ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾಗಿ ಗಣೇಶೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ದುಡಿದದ್ದನ್ನು ಮೆಲುಕು ಹಾಕ್ತಾರೆ. ಮೊಬೈಲು, ವಾಟ್ಸಪ್ಪು ಮಣ್ಣುಮಸಿಗಳ ಜಂಜಾಡ ಮರೆತು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನೋಡಿ ಮೈಮರೀತಾರೆ. ಧೋ ಅಂತ ದಿಢೀರ್ ಮಳೆ ಬಂದರೆ ಮಾಡಿನಿಂದ ಧಾರೆಯಾಗಿ ಸುರಿವ ನೀರಿಗೆ ಅಂಗೈಯೊಡ್ಡಿ ಹೈಸ್ಕೂಲು ದಿನಗಳ ಮೆಲೆಕು ಹಾಕಿ ಮತ್ತೆ ಮನೆಗೆ ಮರಳುತ್ತಾರೆ.

ಗಣೇಶೋತ್ಸವ ಆರಂಭವಾಗುವಾಗ ಪುಟಾಣಿಗಳಾಗಿದ್ದವರು ಇಂದು ಯೌವ್ವನ ದಾಟಿದ್ದಾರೆ. ಯುವಕರಾಗಿದ್ದವರು ವಯಸ್ಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ವಯಸ್ಕರಾಗಿದ್ದ ಹಲವರು ವೃದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಕೆಲವರು ಅಗಲಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಆ ಆಚರಣೆಯ ಸೊಬಗು ಮಾತ್ರ ಅಬಾಧಿತ ಹಾಗೂ ಅವಿಚ್ಛಿನ್ನ. ಅದಕ್ಕೇ ಅಲ್ಲವೇ ಹೇಳುವುದು ಸಂಘಟನೆಯ ಶಕ್ತಿ ಅಂತ. ಯಾರೋ ಶುರು ಮಾಡಿರುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ಯಾರೋ ನಡೆಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಯಾರೋ ಕೊಡುಗೆ ನೀಡುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ಯಾರೋ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ಯಾರೋ ಅತಿಥಿಗಳಾಗಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತೊಂದಿಷ್ಟು ಮಂದಿ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮ ನೋಡಲೆಂದು ಬಂದಿರುತ್ತಾರೆ. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಮಂದಿ ಸೇರಿದಾಗಲೇ ಅದಕ್ಕೊಂದು ಸಾರ್ವಜನಿನಕ ಆಚರಣೆಯ ಸೊಬಗು ಆವರಿಸುವುದು. ಅಂದು ಮಕ್ಕಳಾಗಿದ್ದವರೆಲ್ಲಾ ಇಂದು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಚೌತಿಗೆ ಕರೆ ತರುತ್ತಾರೆ. ಅಂದು ದೇವ ದುರ್ಲಭವಾಗಿದ್ದ ಫೋಟೊಗ್ರಾಫರ್, ವಿಡಿಯೋಗ್ರಾಫರ್ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಸೆರೆ ಹಿಡಿಯುವದನ್ನು ಕೌತುಕದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದವರೆಲ್ಲಾ ಇಂದು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮೊಬೈಲುಗಳಲ್ಲಿ ಗಣೇಶನ ಜೊತೆ ಸೆಲ್ಫೀ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಖುಷಿ ಪಡುತ್ತಾರೆ.
ಇದೇ ಗಣೇಶೋತ್ಸವದ ಕ್ರೀಡಾಕೂಟದಲ್ಲಿ ಓಡಿ ಬಹುಮಾನ ಪಡೆದವರು, ಹಾಡಲು ಕಲಿತವರು, ಮಾತನಾಡಿದವರು, ಸಂಘಟನೆಗೆ ಹೆಸರಾದವರು, ಮನೆ ಮನೆಗೆ ಓಡಾಡಿ ಚಂದಾ ಎತ್ತಿದವರು, ಡಯಲಾಗ್ ಕಲಿತು ನಾಟಕ ಕಲಿತವರೆಲ್ಲ ಎಷ್ಟೊಂದು ಮಂದಿ ಇದ್ದಾರು...



ಉತ್ಸವ ದೇವರ ಆರಾಧನೆಗೆ ಸೀಮಿತವಲ್ಲ. ಅಷ್ಟೊಂದು ಮಂದಿ ಭೇದಗಳನ್ನು ಮರೆತು ಸೇರುವ ಜಾಗ. ಪ್ರಸಾದ ಸ್ವೀಕಾರದೊಂದಿಗೆ ಎಂದೋ ಭೇಟಿಯಾಗಿ ಮರೆಯಾದ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ವರ್ಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆಯಾದರೂ ಪುರುಸೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಸಿಗುವ ಸಂದರ್ಭ. ಚರ್ವಿತಚರ್ವಣದ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ್ದನ್ನೇ ಕೇಳಿ, ನೋಡಿದ್ದನ್ನೇ ನೋಡಿ ಜಿಗುಪ್ಸೆ ಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಧಾರ್ಮಿಕ ಭಾಷಣಕ್ಕೆ ಕಿವಿಯಾಗಿ, ಒಂದು ನಾಟಕ ಕಂಡು ಮನಸಾರೆ ನಕ್ಕು ಒಂದಷ್ಟು ತಾಜಾ ನೆನಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿಜ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಮರಳಲು ಅವಕಾಶ ಕಲ್ಪಿಸುವಂಥದ್ದು. ಇದರ ನಡುವೆ ಮುಡಿಪಿನ ಗೋಪಾಲಕೃಷ್ಣ ದೇವಸ್ಥಾನ (ಅಲ್ಲಿ ಗಣಪತಿ ಮೂರ್ತಿ ತಿಂಗಳ ಮೊದಲೇ ರಚನೆ ಆರಂಭವಾದಾಗ, ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಕಿಟಕಿಯಲ್ಲಿ ಇಣುಕಿ ಮೂರ್ತಿ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದಾಗ್ತಾ ಇದೆ ಅಂತ ಇಣುಕಿ ಪುಳಕಿತರಾಗುತ್ತಿದ್ದ ನೆನಪು), ರಾಜಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಮೆರವಣಿಗೆ, ಟ್ಯಾಬ್ಲೊ, ಮುಡಿಪು ಗುಡ್ಡದ ಬುಡದ ಭವ್ಯ ಕಟ್ಟಡದಲ್ಲಿ ಮೌನವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವ ಗಂಭೀರ ಪ.ಪೂ.ಕಾಲೇಜು ಕಟ್ಟಡ, ಮುಡಿಪು ಕಟ್ಟೆ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಮಹಾಪೂಜೆಗೆ ಬಾರಿಸುವ ಬ್ಯಾಂಡು, ನಾಸಿಕ್ ಬ್ಯಾಂಡ್, ಸಂಜೆ ಸಭಾ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಮೊದಲೋ, ನಂತರವೋ ಬರುವ ಧಾರಾಕಾರ ಮಳೆ, ಸಂಜೆ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ವೇಳೆಗೆ ಕಾಲಿಡಲು ಜಾಗವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರುವ ಜನಸಂದಣಿ.... ಈ ಚೌತಿಗೆ ಈ ವರ್ಷ 40ರ ಸಂಭ್ರಮ... ಬರ್ತೀರಲ್ವ ನೀವೂ....







Tuesday, August 22, 2017

ವರ್ತಮಾನದ ಕವನ...

ಕವನ ಬರೆಯುವುದೋ
ಹುಟ್ಟುವುದೋ, ರಚಿಸುವುದೋ,
ಹೇಳುವುದೋ?

ಆವರಿಸಿದ ಭಾವಗಳ
ಕಾಡಿದ ಸಾಲುಗಳಿಗೆ
ಪದಗಳ ಜೋಳಿಗೆ ಹಿಡಿವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ


ಕವಿಯು ಕಾಯುವುದಿಲ್ಲ
ಕವನಗಳು ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ
ಭಾವದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಬದಲಾವಣೆ

ಕವಿ ಬರೆದಿದ್ದನ್ನು
ಓದುಗ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ
ಪದಗಳೊಳಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾನೆ


ಓದಿದಾತನ ಭಾವಕ್ಕೆ ಕವಿ
ಕಿವಿಯಾಗಿ ದನಿಯಾಗಿ
ಅಕ್ಷರವಾಗಿ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಾನೆ

ಕವನದ ಜನ್ಮರಹಸ್ಯಕ್ಕೆ
ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಣ ಅನಗತ್ಯ
ವಿವರಣೆ, ಷರಾಗಳು ಸಹಿತ


ಸಾಲುಗಳು, ನಿಖರ
ಭಾವಗಳು ಹಲವು
ಅವರವ ಭಾವಕ್ಕೆ ಭುಕುತಿಗೆ ಬಿಟ್ಟದ್ದು

ಇಂದಿನ ಸಾಲುಗಳು
ಇನ್ನೆಂದಿಗೋ ಪ್ರಸ್ತುತವಾದರೆ
ಮರುಕಳಿಸಿದ ಇತಿಹಾಸಕ್ಕೆ ಕವನವೇ ಸಾಕ್ಷಿ


ಮೂರ್ತ, ಅಮೂರ್ತದ ನಡುವೆ
ಪ್ರಾಸಕ್ಕೂ ತ್ರಾಸಕ್ಕೂ ಮದುವೆ
ಕಾಲಮಿತಿಯ ಸಾಹಿತ್ಯ ಗೀಳು

ಮಾತಿಗೂ, ಭಾವಕ್ಕೂ ಆಚೆಯ
ಪದಗಳ, ಸಾಲುಗಳ ಲೋಕದ
ಗೀಚಿದ ದಾಖಲೆಯ ವರ್ತಮಾನ.
-KM

ಅರ್ಥ ಕೋಶ




ಅರ್ಥವಾಗಿಯೂ ಆಗದ್ದು
ಗೊತ್ತಾಗಿಯೂ ಮನಸು ಸ್ವೀಕರಿಸದ್ದು
ಕ್ಷಣ ಕಾಲ ವರ್ತಮಾನದ ಆಚೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು
ಅರ್ಥ ತಿಳಿಸಿದ ವಾಸ್ತವದ ಕಡೆ ಬೆರಗಾಗಿ ನೋಡಿದ್ದು!

ಅರ್ಥದ ವಿಮರ್ಶೆಗೆ ಬೆದರಿ
ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯ ಬದಿಗೆ ಸರಿಸಿ, ಬೇಕೆಂದೇ ಕಿವುಡಾಗಿ
ಕಟುಸತ್ಯವನು ಅರಗಿಸುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ
ಮಾತು ಮೂಕ, ಭಾವ ಕಠಿಣ

ತಿಳಿದೂ ತಿಳಿದೂ ಅರ್ಥವಾಗದ ಕಟು ಮನಸುಗಳು
ಅರ್ಥದ ಮೌಲ್ಯಕ್ಕೂ ಮಿಗಿಲಾದ
ವಾತ್ಸಲ್ಯ, ಸಾಂತ್ವನ, ನಿಸ್ವಾರ್ಥ ಭಾವದ ಸಂಪತ್ತು
ಋಣ ಉಳಿಸಿ, ಮಾತು ಮರೆಸುವ ಜೀವಗಳು

ಕೆಲವನ್ನು ಹೇಳಬಹುದು, ಕೆಲವನ್ನು ಕೇಳಬಹುದು
ತಿಳಿದೂ ಹೇಳಲಾಗದ, ಕೇಳಲಾಗದ...
ಮಾತಿಗೂ ಮೀರಿದ, ಪ್ರಶ್ನೆಗೂ ನಿಲುಕದ,
ಅರ್ಥವಾದರೂ ವಿವರಿಸಲಾಗದ  ಸಾಲುಗಳು

ಅಪಾರ್ಥ, ಪ್ರಶ್ನಾರ್ಥಕ, ನಿರರ್ಥಕಗಳ
ಗೊಂದಲದಲ್ಲಿ, ಶಬ್ದಾರ್ಥಕ್ಕೂ ವಾಸ್ತವಕ್ಕೂ
ತಾಳೆ ಹಾಕುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ, ಈಗಕ್ಕೊಂದು
ನಾಳೆಗೊಂದು ಅರ್ಥ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳಿವೆ ಯಾಕೆ?

ಮನಸು ಒಪ್ಪದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಸತ್ಯ ಸುಳ್ಳಾಗುವುದೇ?
ವಾಸ್ತವ ಬದಲಾಗುವುದೆ, ಕದಲುವುದೇ?
ಮಾತಿಗೂ ಮೌನಕ್ಕೂ ನಡುವಿನ ಕೋಶಕ್ಕೆ
ಸ್ವೀಕರಿಸಲಾಗದ ಅರ್ಥಗಳ ತಾಕಲಾಟ
-KM

Sunday, August 20, 2017

ಜಿಜ್ನಾಸೆ1 ಖುಷಿ ಎಲ್ಲಿದೆ?

ಖುಷಿಗೊಂದು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಹೇಗೆ ಕೊಡ್ತೀರಿ?
ಬೇಸರ ಇಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯೇ? ಕಡಿಮೆ ಬೇಸರ ಇರುವ ಸ್ಥಿತಿಯೇ? ಕ್ಷಣಕಾಲ ಆವರಿಸುವ ನಿರಾಳತೆಯ ಗುಂಗಿನ ನಶೆಯೇ? ಅಥವಾ ಸಂಭವಿಸಬೇಕಾಗಿದ್ದ ದುರಂತವೊಂದು ಸ್ವಲ್ಪದರಲ್ಲೇ ತೀವ್ರತೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಸತ್ತುದರ ವಿಜಯೋತ್ಸವವೇ? ಇದಮಿತ್ಥಂ ನಿರೂಪಣೆಗೆ ಇದೇನು ಗಣಿತ ಸೂತ್ರವಲ್ಲ ತಾನೆ. 

ಒಂದು ಕಾಲಘಟ್ಟಕ್ಕೆ ಹೊಂದುವಂತೆ ಅಥವಾ ಒಂದು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೊಂದುವಂತೆ ಅಥವಾ ಒಂದು ವಯೋಮಾನಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯವಾಗುವಂತೆ ಖುಷಿಯ ಕಲ್ಪನೆ, ಖುಷಿಯ ಅನುಭವಿಸುವಿಕೆಯ ತೀವ್ರತೆ ಬದಲಾಗ್ತಾ ಇರುತ್ತದೆ ಅನಿಸೋದಿಲ್ವ? ಖುಷಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಕಾಲಮಿತಿ, ಅದರ ಸಂಭ್ರಮ ಬೀರುವ ಪರಿಣಾಮ ಕೂಡಾ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ ತಾನೆ? ತಿನ್ನುವುದಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಏನೂ ಸಿಗದೆ ಹಸಿದು ಬಳಲಿದವನಿಗೆ ರಸ್ತೆ ಬದಿಯ ಮರದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಗೇರು ಹಣ್ಣನ್ನೇ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ ತಿಂದಾಗ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಖುಷಿಯಾಗಬಹುದು. ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ ಹೋದಗ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಅನ್ನಸಂತರ್ಪಣೆ ಕಾಣಲು ಸಿಕ್ಕರೆ, ಅಯ್ಯೋ ಇಷ್ಟೊಳ್ಳೆ ಊಟವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡೆನಲ್ಲ? ಅನ್ನುವ ಪರಿತಾಪದ ಜೊತೆಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಾ ಗೇರುಹಣ್ಣು ತಿಂದು, ಮುಂದೆ ಮೃಷ್ಟಾನ್ನ ಭೋಜನ ಸವಿಯುವ ಸದಾವಕಾಶ ತಪ್ಪಿತಲ್ಲಾ ಅನ್ನುವ ಬೇಸರವೂ ಕಾಡಬಹುದು. 
---------
ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಕ್ಷಣಗಳೂ ಖುಷಿಯನ್ನು ಕಾಣಿಸಿಕೊಡಬಹುದು. ಆದರೆ, ಅದಕ್ಕೊಂದೂ ಆಯುಷ್ಯ ಅಂತ ಇರ್ತದಲ್ಲ? ಖುಷಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಮೆಲುಕು ಹಾಕುವುದು, ಅದರ ಆಹ್ಲಾದಕತೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ಷಣಕಾಲ ಜಂಜಡಗಳನ್ನು ಮರೆತು ನಿರಾಳರಾಗುವುದಕ್ಕೂ ಸಾಧ್ಯ. ಆದರೆ ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು, ಎಷ್ಟು ಗಂಟೆ, ಎಷ್ಟು ದಿನ ಅಂತಿರೋದು? ಖುಷಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಿ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿಟ್ಟು ತಿರುಗಾಡಲಾಗದು. ಬೊಗಸೆಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದ ಖುಷಿಯನ್ನು ಬಾಚಿ ಕುಡಿದು ಅದೇ ಗುಂಗಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬ ದಿನ ಮೈಮರೆಯಲಾಗದು. ಹಾಗೆ ನೋಡುವುದಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ಕಥೆಗಳಲ್ಲಿ, ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಹಾಗೆ ಮತ್ತೆ ಅವರು ಸುಖವಾಗಿ ಬಾಳಿ ಬದುಕಿದರು ಅನ್ನುವ ಥರ ಬದುಕಿನ ಉಳಿದ ಭಾಗವೆಲ್ಲಾ ಖುಷಿಯೋ ಖುಷಿ ಅನ್ನುವ ಇತ್ಯರ್ಥಕ್ಕೆ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ಕುಡುಕನಿಗೆ ಕುಡಿಯೋದು ಖುಷಿ ಕೊಟ್ರೆ, ಧೂಮಪಾನಿಗೆ ಸಿಗರೆಟ್ ಹೊಗೆಯೇ ನಿರಾಳತೆ ತರುತ್ತದಂತೆ. ಚಾರಣನಿಗನಿಗೆ ಬೆವರು ಸುರಿಸಿ ಗುಡ್ಡ ಹತ್ತಿದಾಗಲೇ ಸಂಭ್ರಮ, ಸಡಗರ. ಪ್ರಕೃತಿ ದೇವರ ಮುಂದೆ ಇನ್ಯಾವ ಸಂತೋಷವೂ ಕ್ಷಣಿಕ ಅನ್ನುವ ಥರ. ಯಕ್ಷಗಾನ ನೋಡುವವನಿಗೆ ನಿದ್ದೆಗೆಟ್ಟು ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಕೂರುವುದೇ ಒಂದು ಸಂಭ್ರಮ. ಅದರಲ್ಲೇನೋ ಹೊಸ ಉತ್ಸಾಹ ದಕ್ಕಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ. ಅದರ ಮೆಲುಕಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಜೀವನೋತ್ಸಾಹ ಪಡೆಯುವ ತವಕ. ಖುಷಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದು, ಮತ್ತೆ ಖುಷಿಯನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದೋ, ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೋ ಅದು ಮುಖದಲ್ಲಿ, ಬರಹದಲ್ಲಿ ತೋರ್ಪಡಿಕೆಯಾಗುವುದೋ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಭಿನ್ನ. ಖುಷಿಯನ್ನು ಬೇಸರವನ್ನು ಶಬ್ದಗಳ ಹಾಗೆ, ಮಳೆ ಸುರಿದ ಹಾಗೆ, ಚಳಿಯ ಹಾಗೆ ಡೆಸಿಬಲ್, ಸೆಂಟಿಗ್ರೇಡ್‌ಗಳ ಹಾಗೆ ಅಳೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಆಗುತ್ತದೆಯೇ ಅಥವಾ ಇದುವೇ ಖುಷಿ, ಇದುವೇ ಬೇಸರ ಅಂತ ಬೇರ್ಪಡಿಸುವುದಕ್ಕಾಗುತ್ತದೆಯೇ?

ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ ಬೇಗ ದೋಡ್ಡೋರಾಗೋದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕೊರಗು, ದೊಡ್ಡೋರಾದ ಮೇಲೆ ಯಾಕೆ ಬಾಲ್ಯ ಕಳೆದುಹೋಯ್ದು ಅಂತ ನೋಯುವ ಬೇಸರವಿದೆಯಲ್ಲ? ಇದು ಬದುಕಿನ ವೈರುಧ್ಯ. ಅಂದರೇನು? ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಬಳಿಕ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಖುಷಿಯ ನೆನಪುಗಳವು. ನಾವು ಖುಷಿ ಪಟ್ಟಿದ್ವಿ ಅನ್ನೋದು ಅಥವಾ ಇದುವೇ ಬದುಕಿನ ಖುಷಿಯ ಕಾಲಘಟ್ಟ ಅಂತ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ತೋರದೆ ಹೋಗಬಹುದು. ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಆ ಖುಷಿಗಿಂತ ಕಠಿಣವಾಗ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸಬೇಕಾಗಿ ಬಂದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ... ಹೌದು ಖುಷಿಯನ್ನು ಕಳಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ ಅಂತ. 

ಜೊತೆಗಿರುವಾಗ ಎಷ್ಟೋ ವಿಚಾರಗಳ ಬೆಲೆ ಗೊತ್ತಾಗೊದೇ ಇಲ್ಲ. ಅಥವಾ ನಾನೀಗ ಬದುಕಿನ ಅತ್ಯಂತ ಖುಷಿಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ ಅಥವಾ ಇದು ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಘೋರ ನೋವು ಅಂತ ಯಾರೂ ಹೇಳುವ ಹಾಗಿಲ್ಲ. ಈ ವರೆಗಿನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಅತ್ಯಂತ ಖುಷಿ ಅಂತ ಹೇಳ್ಬಹುದೇನೋ...ಭವಿಷ್ಯ ಕಂಡವರಿಲ್ಲ. ಈಗಿರೋದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಆನಂದವೋ, ದುಃಖವೋ ಮುಂದೆ ಕಾದಿರಲಿಕ್ಕೂ ಸಾಕು. ಯಾರಿಗೊತ್ತು. ನೋಡಿದವರಿಲ್ಲ, ನಿಖರವಾಗಿ ಊಹಿಸಬಲ್ಲವರಿಲ್ಲ.
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಖುಷಿ ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದು ಸಂತಸವಾಗಿರೋದಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ ಬೇಸರ ಅಂತ ಭ್ರಮಿಸಿದ್ದು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ 
ದುಃಖಕಾರಕವಾಗಿರೋದೂ ಇಲ್ಲ. ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ, ಆ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ಹಾಗನಿಸಿರುತ್ತದೆ ಅಷ್ಟೇ. ಹುಸಿ ನೋವು ಹುಟ್ಟಿದ ಹಾಗೆ. ಅದು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗುವುದು ತಡವಾಗಿ ತಾನೆ. ನೋವನ್ನು ಅರಗಿಸಲು, ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು, ಮಾನಸಿಕವಾಗಿ ಸಿದ್ಧರಾಗಲು ಒಂದಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಬೇಕು. ಖುಷಿಯನ್ನೂ ಅಷ್ಟೇ. ಅರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ಅದರೊಳಗೆ ತಲ್ಲೀನರಾಗಲು, ಅನುಭವಿಸಲು, ಸಾವರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ವ್ಯವಧಾನ ಬೇಕಲ್ವ. ಹಾಗಾಗಿ ಯಾರಿಗೊತ್ತು... ಈಗಿರುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ,ಈಗಿರುವ ಅವಕಾಶ ಅಥವಾ ಈಗ ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಸನ್ನಿವೇಶ ಬದುಕಿನ ಅತ್ಯಂತ ಖುಷಿಯದ್ದೋ, ದುಃಖದ್ದೋ ಘಳಿಗೆ ಆಗಿರಬಹುದು. ಅದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸೋದು ಬರಲಿರುವ ನಾಳೆಗಳಲ್ವ?
(ಮುಂದುವರಿಯಲಿದೆ)

Monday, August 14, 2017

ಫೋಟೋವೆಂಬೋ ಇತಿಹಾಸ...

 
 
ಛಾಯಾಚಿತ್ರವದು ಇತಿಹಾಸದ ದಾಖಲೆಯಲ್ವೇ?
ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ದಿನಪೂರ್ತಿ ಇರುವ ನಮಗೇ ಕಾಣದ
ಹಳೆ ಮುಖ, ತೋರ ಸಪೂರ, ಕೃಶ ದಢೂತಿಗಳ ನೆನಪಿಸುವ ಸಾಕ್ಷಿ
ಮರೆತು ಹೋದ ನಿನ್ನೆಗಳ ಹೆಕ್ಕಿ ತಂದು ಹರಡಿ
ಹಳೆ ನಿರಖು ಠೇವಣಿಯೊಂದನ್ನು ಬಿಡಿಸಿಟ್ಟ ಹಾಗೆ!

ನೆನಪಿನಾಳಕ್ಕೆ ಇಳಿದಿದ್ದ ಪ್ರವಾಸ, ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕಾಲೇಜು
ಹುಚ್ಚುಚ್ಚಾಗಿ ಕಂಡ ನಗು, ಬೆರಗಿನ, ಬೇಸರದ ನೋಟ
ಯಾರದ್ದೋ ಮದುವೆ, ಇನ್ಯಾರದ್ದೋ ಹುಟ್ಟಿದದಿನ
ಮತ್ತೆ ಗುಡ್ಡದ ತುದಿ, ಕಡಲಿನ ಅಲೆ ನಡುವೆ...
ಸವಾರಿ ಬಾರಿದಿದ್ದರೂ ಬೈಕು ಹತ್ತಿ ಒಂದು ಪೋಸು!


ಸೆಲ್ಫೀಯೇ ಇಲ್ಲದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾರೋ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿದ ಚಿತ್ರಗಳು
ಕಂಪ್ಯೂಟರೇ ಇಲ್ಲದ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಆಲ್ಬಂ ಸೇರಿದ್ದ ಬಿಂಬಗಳು
ಸಾವಿರ ಪದಗಳ ಕಥೆಗಳಿಗೆ, ಘಳಿಗೆಗಳಿಗೆ ನೀರೆರೆದು
ಮತ್ತೊಂದು ಕಿರುಚಿತ್ರವ ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸಿ
ನಗಿಸಿ, ಅಳಿಸುವ ತಾಕತ್ತುಳ್ಳ ಫೋಟೊಗಳು

ಕ್ಷಣಾರ್ಧದ ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಚಿಮ್ಮಿದ ನಗು,
ಅದರಾಚೆಗಿನ ಚಿಂತೆಯ ರೇಖೆ, ಕಡುಕೋಪ
ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಫ್ರೇಮಿಗೆ ಸಿಲುಕದ ವಿಷಾದ, ಇಣುಕದ ಭಾವಗಳು
ಕಂಡದ್ದಕ್ಕೂ, ಕಾಣದ್ದಕ್ಕೂ ಪ್ರತಿಬಿಂಬದ ಹಾಗೆ
ಎಂದೋ ತೆಗೆದು ಇಂದು ನೋಡುವ ಚಿತ್ರಗಳು...


ಹೀಗೊಂದು ಕಾಲವಿದ್ದದ್ದಕ್ಕೆ ಸಾಬೀತು
ಅಷ್ಟೊಂದು ಖುಷಿಗಳಿಗೆ ಒಂದು ಚೌಕಟ್ಟು ಕಟ್ಟಿಟ್ಟು
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮನ್ನೇ ನಮಗೆ ತೋರಿಸಿ, ಅಚ್ಚರಿಪಡಿಸುವ
ಚೆಂದದ ಕ್ಷಣವನ್ನೇ ಫೋಟೋದಲ್ಲಿ ತೋರಿಸುವ
ಜೀವನ್ಮುಖಿ ಅಲಖಿತ ನಿಯಮಕ್ಕೊಂದು ನಮಸ್ಕಾರ!

ಪ್ರೊಫೈಲ್ ಚಿತ್ರವೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ಕ್ಷಣದ ಸೆರೆಯಷ್ಟೇ
ಜನಪ್ರಿಯತೆ, ಉತ್ತಮಗಳ ಆಯ್ಕೆಗೊಂದು ನಿದರ್ಶನ
ಕುಸಿತ, ಹಿನ್ನಡೆಯನ್ನೂ ಮೀರಿ ಮುಖ ತುಂಬ ನಗುವರಳಿಸಿ
ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ಪಡೆದು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ
ಬದುಕ ಕಡೆಗೆ ದೂಡುವುದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ


ಖುಷಿಗಳನ್ನೇ ಫ್ರೇಮಿನಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಯುವುಂತಾದರೆ?
ರುಚಿಗೆ ತಕ್ಕಷ್ಟೇ ಬೇಕಾದಾಗ ಪಡೆಯುವಂತಾದರೆ?
ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕ ನಗುವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಾಚಿ ಸೆರೆಹಿಡಿದು
ಅಗತ್ಯ ಬಿದ್ದಾಗ ಬಳಸಬಹುದಲ್ವೇ...
ಭೂತದ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ಜೀವ ತುಂಬಬಹುದಲ್ವೇ...?
-KM

Friday, August 11, 2017

ಶರತ್ತುಗಳು ಅನ್ವಯ!

ಮುಂಜಾನೆ ಮಬ್ಬು ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ
ಅಂಗಳದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಹುಲ್ಲಿನ ತುದಿಯಲ್ಲಿ
ಮಂಜಿನ ಮುತ್ತುಗಳ ಸಾಲು
ನಡು ನಡುವೆ ಉದುರಿದ ಪಾರಿಜಾತದ ಓರೆಕೋರೆ ರಂಗೋಲಿ
ನಸು ಚಳಿ, ತುಸು ಕಂಪು
ಬರಿಗಾಲ ನಡಿಗೆಗೆ ತಂಪಿನ ಕಚಗುಳಿ

ಸಂಜೆಯ ಭೋರ್ಗೆರೆಯುವ ಮಳೆಗೆ
ಗದ್ದೆಯ ಬದುವಿನ ತೆಂಗಿನ ಮರಗಳ ಸಾಲಿನ ಕೆಳಗೆ
ಕೊಡೆ ಹಿಡಿದು ಸರ್ಕಸ್ಸಿನ ನಡಿಗೆ
ಕಿವಿಗಡಚಿಕ್ಕುವ ವರ್ಷಧಾರೆ, ಮೈಯೆಲ್ಲ ಒದ್ದೆ
ವಾಲಿ ಬಿದ್ದರೆ ಕೆಸರು, ಓಲಾಡುವ ಮರಗಳ
ನರ್ತನ, ಜೀರುಂಡೆ ಗಾಯನ, ಬೀಸುವ ಗಾಳಿಗೆ ಯೋಚನೆಗಳೇ ಸ್ತಬ್ಧ

ಗುಡ್ಡದ ತುದಿಯದ ಗೇರು ಮರದ ರೆಂಬೆ
ಮೇಲೆ ಮಲಗೋವಷ್ಟು ಜಾಗ, ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಬಂಡೆ
ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಓದಲು ಸೊಗಸು, ಸುತ್ತ ಕೇಪುಳದ ಹೂಗಳು
ನೆಲ್ಲಿಕಾಯಿ ಬೋನಸ್ಸು, ದೂರದಲ್ಲಿ ಅಸ್ತಮಿಸುವ ಸೂರ್ಯ
ಊಟಿ, ಮುನ್ನಾರಿಗೂ ಮುಗಿಲು
ಸಂಜೆ ಆಗಸದಲ್ಲಿ ಕೊಕ್ಕರೆಗಳ ಪಥಸಂಚಲನ

ಮಾರ್ಗದ ನಡುವೆಯೊಂದು ತೋಡು
ಮೊಣಕಾಲುದ್ದದ ನೀರು, ಚಪ್ಪಟೆ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ನಡಿಗೆ
ಪಾದಕ್ಕೆ ಮುತ್ತಿಕ್ಕುವ ಮೀನು, ತೇಲಿ ಬರುವ ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ
ಮತ್ತೆ ಮರಳು ಕಾಣುವಷ್ಟು ಶುಭ್ರ ತಳ,
ಕಾಗದದ ದೋಣಿ ಬಿಡಲು ಪ್ರಶಸ್ತ
ಮುಖಕ್ಕೆ ನೀರೆರಚಿದರೆ ಆಯಾಸವೇ ಮಾಯ

ಚಾಪೆಯ ಮೇಲೆ ಲಾಟೀನು, ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ವಿವಿಧಭಾರತಿಯ ಹಾಡು
ಕೈಯ್ಯಲ್ಲೊಂದು ಪುಸ್ತಕ, ಬಾಯೊಳಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಡಲೆ
ಒಂದಷ್ಟು ಹಳೆ ಕಾದಂಬರಿ, ಮತ್ತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಪತ್ತೇದಾರಿ ಕತೆ
ಉತ್ಸಾಹ ಬಂದರೆ ಬರೆಯಲು ಹಳೇ ರಫ್ಪು ಬುಕ್ಕು!
ಹಸಿವಾದಾಗ ಕೂಗುವ ಹಸುವಿನ ರಾಗ
ಮುಂಜಾನೆ ಏಳಿಸುವ ಕೋಳಿ, ಜೊತೆಗೆ ಚಿಲಿಪಿಲಿ

ಮೊಬೈಲು, ವಾಟ್ಸಪ್ಪು, ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳ ಹಂಗಿಲ್ಲದ
ಸಾವಕಾಶದ ಬದುಕು, ಕಾಲಮಿತಿಯ ನೋಡದ
ಹೊಸ ಹೊಸ ರೋಗಗಳ ಹೆಸರನ್ನೇ ಕೇಳದ
ಸಾವಧಾನದ, ಸಹಜ, ಸಡಗರದ ಜೀವನ...
ಶರತ್ತುಗಳು ಅನ್ವಯ...
ಪುರುಸೊತ್ತಿದ್ದವರಿಗೂ, ಅದೃಷ್ಟವಂತರಿಗೂ ಮಾತ್ರ!!

Thursday, August 10, 2017

ನೋಟಿಸ್ ಬೋರ್ಡ್ (ಕಾಲೇಜು ದಿನದ ಕವನಗಳು)













Gadayikallu Trip

Delhi Trip

Silent Friends UCM

Delhi Trip

@ UCM with Farooque and SP

BCOM sendoff

Youth Parliament competion @ ravindra kalabhavana UCM

Youth Parliament competion @ ravindra kalabhavana UCM

Tuesday, August 8, 2017

ಅಡವಿಟ್ಟ ಕನಸುಗಳು...(ಕವನ)

ಅಡವಿಟ್ಟ ಕನಸುಗಳು...

...

ಅಡವಿಟ್ಟ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಧೂಳು ಹಿಡಿದಿದೆ..
ಕೊಡವಿದರೆ ಅಲರ್ಜಿ
ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಬಳಸದೆ ಫಂಗಸ್ ತಗಲಿದೆ...
ಬಿಡಿಸಲು ಕಾಲ ಬಂದಿಲ್ಲ
ಮೌಲ್ಯದ ಮೊತ್ತ ಧನರಾಶಿ ಕೂಡಿಲ್ಲ, ನೋಡಿಲ್ಲ

ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸದ ಕನಸು
ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ಬಿಡಿಸಿದ ಮನಸು
ಕೈಗೆಟುಕದೆ ದುಬಾರಿಯಾಗಿ
ಪರಭಾರೆಯಾಗದೆ
ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿದು
ತುರ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಸಾಲಕ್ಕೆ ಅಡವಿಡಬೇಕಾಯ್ತು!

ಬಿಡಿಸ ಹೊರಟರೆ ತಗಲುವ ಜೇಡನ ಬಲೆಗಳು!
ಹೇಗೋ ನಡೀತದೆ ಎಂಬಂಥೆ ಕಟ್ಟಿದ ಭವಿಷ್ಯದ ನನಸಿನ ಸಾಕಾರದ ಪ್ರತಿರೂಪ...
ಕೈಗೆಟಕುತ್ತಿಲ್ಲ, ಲೋನು ತೀರುತ್ತಿಲ್ಲ...
ಮರಳಿ ಸಿಕ್ಕರೂ ಈಗ ಪ್ರಯೋಜನಕ್ಕೆ ಬಾರದಲ್ಲ!

ಭೂತ ಕಾಲದಲ್ಲೇ ಜ್ನಾನೋದಯವಾಗಿಲ್ಲ ಯಾಕೆ?
ಕನಸು ಕಟ್ಟುವ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಬುದ್ಧಿ ಓಡಲಿಲ್ಲ ಏಕೆ?
ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ ಗತದ ಶವಪರೀಕ್ಷೆ
ಮೂರ್ಖ ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಗೆ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಬೈಗಳು!
ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಸ್ವಅನುಕಂಪಕ್ಕೊಂದು ನೆಪವಷ್ಟೇ...

ಆಗಿದ್ದಾಗಲಿ ಮಾರಾಯ, ತಾಜಾ ಕನಸ ಕಟ್ಟಿನೋಡು...
ಆಗೋದಿಲ್ಲ,
ಹಳೆ ಸಾಲ ತೀರದೆ ಕಾಸು ಪಡೆಯೋದ್ಹೆಂಗೆ?
ನಿರಾಕ್ಷೇಪಣೆಯಿಲ್ಲದೆ ಕನಸ ಹೊಸೆಯೋದೆಂತು?
ಇತಿಹಾಸ ಮರುಕಳಿಸದಿರಲಿ, ಮತ್ತೊಂದು ನಿರೀಕ್ಷೆ
ಗೋರಿ ಸೇರದಿರಲಿ...
ಸಾಲ ಕಾಡದಿರಲಿ

ಉತ್ತರ ಇದ್ದರೂ ಹೇಳಲಾಗದ ಸಂದಿಗ್ಧ
ಸಲಹೆಗಳ ಕೇಳಿದರೂ ಪಾಲಿಸಲಾಗದ ಮುಗ್ಧ
ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೇನು ಗೊತ್ತು ಕನಸಿನ ಭಾರದ ಹೊರೆ?
ಕಳಚಿಡಲಾಗದೆ, ಬಿಡಿಸಿ ನೋಡಲಾಗದೆ
ಲಾಕರಿನಲ್ಲೇ ಕೊಳತು ಕ್ಷಯಿಸುವ ನನಸು...
-KM.

Sunday, August 6, 2017

ತಂಗ್ಯಮ್ಮ....(ರಕ್ಷಾಬಂಧನ ವಿಶೇಷ)

 ತಂಗ್ಯಮ್ಮ...
.......
ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು
ಕಿರು ಬೆರಳಿಡಿದು ಅಳುಕು ನಡಿಗೆಯ
ಎರಡು ಜಡೆ, ತೀಡಿದ ಕಾಡಿಗೆ
ಜುಟ್ಟಿಗೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ತೊಟ್ಟು
ಹತ್ತಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಕೇಳಿ ತಲೆತಿಂದು ಜೊತೆಗೆ
ನಡೆದು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋದ ನೆನಪು...

ಬಿರು ಮಳೆಗೆ ತೋಯ್ದು
ಅವಳ ಬ್ಯಾಗು, ವಾಟರ್ ಕ್ಯಾನು ಹೆಗಲ
ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು, ತೊರೆಯ ಸಂಕದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದೆತ್ತಿ
ಅತ್ತಾಗ ಚಾಕಲೇಟು ಕೊಡಿಸಿದಾಗ ಕಣ್ಣರಳಿಸಿ ನಕ್ಕಾಕೆ
ಡಿಗ್ರೀಗೆ ಬಂದಾಗ ಅವಳು ಡಿಸ್ಟಿಂಕ್ಷನ್ನು, ನಾನು ಜಸ್ಟು ಪಾಸು
ಹೆಚ್ಚು ಕಲಿಯಗೊಡದೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟಾಗ ನನಗೇ ಕಣ್ಣೀರು

ಬೆಳೆದ ಮನೆಮಗಳೀಗ ಪರರ ಸೊತ್ತು
ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಪುಟಗಟ್ಟಲೆ ಪತ್ರಗಳ ಸರಣಿ
ತವರ ಬಗೆಗೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು, ನನ್ನ ಕೆಲಸದ ಚಿಂತೆ
ಹೆತ್ತವರ ಆರೋಗ್ಯ, ಮತ್ತೆ ಗಂಡ ಮಕ್ಕಳ ಬಗೆಗೂ...
ಕುಸಿದಾಗ ತುಟಿಗೇರಿದ ಸಿಗರೇಟು ಕಿತ್ತೆಸೆದು
ಬೆಳೆದ ಗಡ್ಡಕ್ಕೆ ತಕರಾರು ತಂದಿಟ್ಟು, ಕೈಹಿಡಿದು ಎಬ್ಬಿಸಿದವಳು...

ಬರೆದದ್ದಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಓದುಗಳು, ಆದ್ಯತೆಯ ಶ್ರೋತೃ
ಕೊರೆದದ್ದಕ್ಕೆ ಕಿವಿಯಾಗಿ, ಹೇಳಿದಷ್ಟೇ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿ
ಕಿವಿ ಹಿಂಡಿ, ತಕರಾರು ತೆಗೆಯಬಲ್ಲ ದಿಟ್ಟೆ
ಹೇಳದೆಯೇ ಮನಸು ಕಾಣಿಸ್ತದಲ್ಲ ಆಕೆಗೆ
ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ತುಸು ತಡವಾದರೂ
ಕರೆ ಬಾರದಿದ್ದರೆ ಆತಂಕ, ಮತ್ತೆ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ

ಅಪ್ಪನಿಗೂ ಮಿಕ್ಕ ಅಧಿಕಾರ,
ಗೆಳೆಯನಷ್ಟೇ ಮಮಕಾರ, ತರ್ಲೆ, ಅಧಿಕಪ್ರಸಂಗಿ
ಕಲ್ಪಿಸದಾಗಷ್ಟು ದಿಢೀರ್ ಅಚ್ಚರಿಗಳ ಮೂಟೆ
ರಾಖಿಯ ಪರಿಧಿಗೆ ಸಿಕ್ಕದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡವಳಾಕೆ
ನೆನೆಸಿದಾಗಲೇ ಮಂದಸ್ಮಿತ ಮೂಡಿಸಬಲ್ಲ
ಅಮ್ಮನ ಹಾಗಿರುವ ತಂಗಿ...!
-KM
.......

ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು
ಕಿರು ಬೆರಳಿಡಿದು ಅಳುಕು ನಡಿಗೆಯ
ಎರಡು ಜಡೆ, ತೀಡಿದ ಕಾಡಿಗೆ
ಜುಟ್ಟಿಗೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ತೊಟ್ಟು
ಹತ್ತಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಕೇಳಿ ತಲೆತಿಂದು ಜೊತೆಗೆ
ನಡೆದು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋದ ನೆನಪು...

ಬಿರು ಮಳೆಗೆ ತೋಯ್ದು
ಅವಳ ಬ್ಯಾಗು, ವಾಟರ್ ಕ್ಯಾನು ಹೆಗಲ
ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು, ತೊರೆಯ ಸಂಕದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದೆತ್ತಿ
ಅತ್ತಾಗ ಚಾಕಲೇಟು ಕೊಡಿಸಿದಾಗ ಕಣ್ಣರಳಿಸಿ ನಕ್ಕಾಕೆ
ಡಿಗ್ರೀಗೆ ಬಂದಾಗ ಅವಳು ಡಿಸ್ಟಿಂಕ್ಷನ್ನು, ನಾನು ಜಸ್ಟು ಪಾಸು
ಹೆಚ್ಚು ಕಲಿಯಗೊಡದೆ ಮದುವೆ ಮಾಡಿ ಕೊಟ್ಟಾಗ ನನಗೇ ಕಣ್ಣೀರು

ಬೆಳೆದ ಮನೆಮಗಳೀಗ ಪರರ ಸೊತ್ತು
ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಪುಟಗಟ್ಟಲೆ ಪತ್ರಗಳ ಸರಣಿ
ತವರ ಬಗೆಗೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು, ನನ್ನ ಕೆಲಸದ ಚಿಂತೆ
ಹೆತ್ತವರ ಆರೋಗ್ಯ, ಮತ್ತೆ ಗಂಡ ಮಕ್ಕಳ ಬಗೆಗೂ...
ಕುಸಿದಾಗ ತುಟಿಗೇರಿದ ಸಿಗರೇಟು ಕಿತ್ತೆಸೆದು
ಬೆಳೆದ ಗಡ್ಡಕ್ಕೆ ತಕರಾರು ತಂದಿಟ್ಟು, ಕೈಹಿಡಿದು ಎಬ್ಬಿಸಿದವಳು...

ಬರೆದದ್ದಕ್ಕೆ ಮೊದಲ ಓದುಗಳು, ಆದ್ಯತೆಯ ಶ್ರೋತೃ
ಕೊರೆದದ್ದಕ್ಕೆ ಕಿವಿಯಾಗಿ, ಹೇಳಿದಷ್ಟೇ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿ
ಕಿವಿ ಹಿಂಡಿ, ತಕರಾರು ತೆಗೆಯಬಲ್ಲ ದಿಟ್ಟೆ
ಹೇಳದೆಯೇ ಮನಸು ಕಾಣಿಸ್ತದಲ್ಲ ಆಕೆಗೆ
ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ತುಸು ತಡವಾದರೂ
ಕರೆ ಬಾರದಿದ್ದರೆ ಆತಂಕ, ಮತ್ತೆ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ

ಅಪ್ಪನಿಗೂ ಮಿಕ್ಕ ಅಧಿಕಾರ,
ಗೆಳೆಯನಷ್ಟೇ ಮಮಕಾರ, ತರ್ಲೆ, ಅಧಿಕಪ್ರಸಂಗಿ
ಕಲ್ಪಿಸದಾಗಷ್ಟು ದಿಢೀರ್ ಅಚ್ಚರಿಗಳ ಮೂಟೆ
ರಾಖಿಯ ಪರಿಧಿಗೆ ಸಿಕ್ಕದಷ್ಟು ದೊಡ್ಡವಳಾಕೆ
ನೆನೆಸಿದಾಗಲೇ ಮಂದಸ್ಮಿತ ಮೂಡಿಸಬಲ್ಲ
ಅಮ್ಮನ ಹಾಗಿರುವ ತಂಗಿ...!
-KM

Friday, August 4, 2017

ತೋಚಿದ್ದು... ಗೀಚಿದ್ದು 3

ಯಕ್ಷಪ್ರಶ್ನೆಗಳು...
-----

ಆಸೆಯೇ ದುಖಕ್ಕೆ ಮೂಲವಂತೆ,
ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳೇ ನಿರಾಸೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಂತೆ
ದುಖಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಆಸೆಯೇ ಕಾರಣವೇ?
ನಿರಾಸೆಯಾಗಬಾರದೆಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಗೇನೆಂದು ಹೆಸರು?

ಕೈಕೆಸರಾದರೆ ಬಾಯಿ ಮೊಸರೆನ್ನುವರು
ತೊಳೆದ ಬಳಿಕವೂ ಕೊಳೆ ಕಳೆಯದ ಕೈಗಳು
ಮೊಸರು ತಿನ್ನುವುದು ಹೇಗೆ?
ಕೊಸರಿದರೂ ಕೆಸರು ಆರದಿದ್ದರೆ!

ತಾಳಿದವನು ಬಾಳಿಯಾನು ಎನ್ನುವರು...
ತಾಳುವಿಕೆಯಲ್ಲೇ ಬಾಳು ಕಳೆದರೆ
ಅದರಾಚಿಗಿನ ಲೋಕವನ್ನು
ಕಾಣುವುದೆಂದು ಎಂದು ಕೇಳಬಾರದೆ?


ತಪ್ಪುಗಳು, ಹಿನ್ನಡೆಗಳು ಬದುಕ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವುದಂತೆ...
ಪುಸ್ತಕದೊಳಗೆ ತಪ್ಪುಗಳೇ ತುಂಬಿ
ಸರಿಯ ಕಾಣಲಾಗದಿದ್ದರೆ ಮಾಡುವುದೇನು?
ಸರಿಯ ಬೆಲೆ ಅರಿವುಯುದೆಂತು?

ಅನುಭವಗಳೇ ಜೀವನದ ಪಾಠಶಾಲೆ...
ಎಡವಿದ್ದು, ಸೋತದ್ದು ಅಧ್ಯಾಯಗಳು...
ದುಡುಕಿದ್ದು, ಕುಸಿದದ್ದು ಟ್ಯೂಷನ್ನುಗಳು
ಆದರೆ...ತೆರುವ ಬೆಲೆ ದುಬಾರಿಯಲ್ಲವೇ?

ಮಾತು ಬಲ್ಲರೆ ಮಗ ಬದುಕಿಯಾನು
ನಿಜ... ಸೂಕ್ತಿ, ನಾಣ್ನುಡಿ, ಬದುಕಲು ಕಲಿಸುವ ಪುಸ್ತಕಗಳು
ಮೋಡಿ ಮಾಡಬಲ್ಲ ವಾಕ್ಚಾತುರ್ಯದಾಚಿನ
ಅನುಭವವ ಬರೆಯಲಾಗುವುದೇ?

ಕಾಸಿಲ್ಲದೇ ಕಾಣುವ ಕನಸು, ಗುರಿಯಿಲ್ಲದ ಮನಸು
ಮಿತಿಗಳು, ಗತಿಗಳ ಬೇಲಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದ ಮೇಲೆ
ಗಾದೆಗೂ ಬೋಧೆಗೂ ತಣಿಯುವುದೇ?
ಹೊಸದೊಂದು ಹಿತನುಡಿಯ ಬರೆಯುವುದೇ?

-KM